Η επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ

Μπορεί πολλοί να είχαν ενστάσεις για την κίνηση της διαδικασίας εκλογών για την ανάδειξη ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό το τελευταίο δίμηνο έδειξε ότι ίσως ήταν απολύτως χρήσιμο, γιατί μετά από ένα μέτριο αποτέλεσμα στις Ευρωεκλογές, υπήρχαν σημάδια απογοήτευσης και έλλειψης προοπτικής.

Με την κινητοποίηση όλων, το ΠΑΣΟΚ ήρθε στην επικαιρότητα, ανέπτυξε τις θέσεις του και επανασυνδέθηκε αρκετά με την κοινωνία, η οποία έδειξε με την επανεργοποίησή της ότι θέλει το ΠΑΣΟΚ ξανά πρωταγωνιστή.

Από την πρώτη στιγμή είπα και έγραψα ότι ο Πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης έκανε πολύ καλά που κίνησε αμέσως τη διαδικασία, προκειμένου να μη σέρνεται επί μακρό χρόνο η εκκρεμότητα και γυρίσει το κόμμα στην εσωστρέφεια.

Είμαστε λοιπόν στο τέλος της διαδικασίας και τα μηνύματα της κάλπης από την πρώτη Κυριακή είναι κάτι παραπάνω από σαφή.

Οι τέσσερις πρώτοι διεκδικητές εξέφρασαν περίπου από το ένα τέταρτο (1/4) του συνόλου των προσερχομένων ψηφοφόρων, με ένα σαφές προβάδισμα πάνω από οχτώ μονάδες του νυν προέδρου.

Το αποτέλεσμα αυτό δίνει καθαρά μηνύματα για την επόμενη ημέρα στο κόμμα, η οποία δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τη σύνθεση και τη συνεργασία όλων των πλευρών, προκειμένου να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα να διεκδικήσει ξανά την εξουσία και να διαμορφώσει κοινωνικοπολιτικές συνθήκες αναδιάταξης του χώρου, αλλά κυρίως ανάταξης της Χώρας, η οποία έχει σωρεύσει σοβαρά προβλήματα από την τραγική σημερινή διακυβέρνηση.

Κατά συνέπεια ο αυριανός ηγέτης δεν θα πρέπει να περιχαρακωθεί σε ένα στενό κύκλο ανθρώπων, αλλά και μονοδιάστατη συγκρότηση πολιτικού λόγου και θέσεων, αλλά θα πρέπει να δημιουργήσει μία δυναμική σύνθεσης απόψεων και συμμετοχής από όλες τις πλευρές του χώρου και να εκφράσει το όλον ΠΑΣΟΚ (αλλά και τις δυνάμεις που αποτελούν το ΚΙΝΑΛ)

Η πολυσυλλεκτικότητα η οποία χαρακτήριζε διαχρονικά το ΠΑΣΟΚ είναι αυτή που θα το οδηγήσει ξανά στους ασφαλείς δρόμους της εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης της χώρας, πάντα με σοσιαλιστικό πρόσημο και θέσεις που εκφράζουν ενεργοποιούν και προστατεύουν το κοινωνικό σύνολο και όχι τους ολίγους.

Σε αυτό το δρόμο η δημιουργία πολιτικών ομάδων εργασίας για κάθε θέμα, οι οποίες σε πρώτη φάση θα χαράξουν τους άξονες πολιτικής (εγκεκριμένες βεβαίως από τα όργανα) αλλά και στη συνέχεια εμβάθυνση και επεξεργασία μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης, έχω τη γνώμη ότι είναι η μόνη επιλογή.

Σήμερα σε αυτή την πολυσύνθετη, πολυπαραγοντική και ασταθή περίοδο κανείς δεν τα ξέρει όλα. Η τεχνητή νοημοσύνη, η τεχνολογία, τα περιβαλλοντικά προβλήματα, η σύγχρονη διακυβέρνηση, η αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση, είναι από τα προτάγματα που απαιτούν την υπέρβαση, την εξειδίκευση και την εφαρμογή στο πεδίο.

Ο λαϊκισμός, οι εύκολες λύσεις, ο μηδενισμός, οι υπόγειες διαδρομές, το πελατειακό κράτος με το βόλεμα “των δικών μας”, απλά θα δώσει ένα ακόμα πλήγμα στην ευαίσθητη δημοκρατία μας.

Η αβάσιμη αλαζονεία, ο υπερφίαλος μικρομεγαλισμός, αλλά και ο μακάριος εφησυχασμός δεν φωτίζουν το δρόμο, ούτε οδηγούν σε λύσεις, αντίθετα συσκοτίζουν ιδιοτελώς την πραγματικότητα.

Ο ηγέτης θα πρέπει να συντονίζει και να συνθέτει με τον καλύτερο τρόπο τα αποτελέσματα των επεξεργασμένων θέσεων, αλλά και (το σημαντικότερο) να βρίσκει τα καταλληλότερα πρόσωπα να υλοποιούν αυτές στις πολιτικές (τα οποία μπορεί και να βρίσκονται εκτός της εκάστοτε παρέας ή αυλής).

Η μεγαθυμία, η σύνθεση χωρίς αποκλεισμούς και η ανάδειξη των καλύτερων σε κάθε χώρο (επιστημονικό, εργασιακό, πολιτικό κοινωνικό κ.α) θα δημιουργήσει το ρεύμα και το κίνημα ανατροπής της σημερινής ζοφερής κατάστασης.

Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει (και μαζί με αυτό η κοινωνία και η Χώρα) μόνο αν δείξει ότι είναι το
“ΑΛΛΟ” !!! Ας αφήσουμε λοιπόν πίσω το κακό μας παρελθόν κι ας γυρίσουμε σελίδα.

Μπορεί να γίνει;
Οψόμεθα