Προειδοποιεί ο πρώην Αρχηγός Στόλου Σπ.Κονιδάρης: Δεν υπάρχει χρόνος, χτίστε την Αμυντική Βιομηχανία (video)

Ανατρεπτικός ο επίτιμος Αρχηγός Στόλος-Αντιναύαρχος Σπύρος Κονιδάρη, αφήνει πίσω τις εύκολες διαπιστώσεις και βάζει στο δημόσιο διάλογο το πραγματικό ερώτημα: Έχουμε πράγματι αποκτήσει την ισχύ που χρειαζόμαστε ή απλώς αγοράζουμε οπλικά συστήματα χωρίς να χτίζουμε τις βάσεις για να μπορούμε να τα υποστηρίξουμε; Για τον κ. Κονιδάρη, η απάντηση περνά από τρεις λέξεις: πλοία, ελληνική τεχνογνωσία και ανθρώπινο δυναμικό. Γιατί χωρίς ανθρώπους ικανούς να υπηρετήσουν τη νέα τεχνολογία, ακόμη και το πιο σύγχρονο οπλικό σύστημα παραμένει απλώς ένα ακριβό… καράβι.

Οι δύο ιταλικές φρεγάτες είναι θετική εξέλιξη, αλλά δεν ανατρέπουν από μόνες τους τις ισορροπίες. Η ανάγκη για νέες μονάδες είχε διαπιστωθεί εδώ και χρόνια.

Το Πολεμικό Ναυτικό πρέπει να μπορεί να επιχειρεί 24 ώρες το 24ωρο και 365 ημέρες τον χρόνο, όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και στην Ερυθρά Θάλασσα, στον Ινδο-Ειρηνικό/Ορμούζ, στη Μεσόγειο και όπου απαιτούνται ελληνικές δυνάμεις. Γι’ αυτό χρειάζονται πλοία με μεγάλη αυτονομία και δυνατότητα παραμονής για μήνες στη θάλασσα.

Είναι επικριτικός για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Εκτιμά ότι μέχρι σήμερα η Ελληνική συμμετοχή στα εξοπλιστικά προγράμματα παραμένει πολύ μικρή και αμφισβητεί ακόμη και τον στόχο του 25%, ζητώντας συγκεκριμένα στοιχεία για το πραγματικό οικονομικό όφελος που επιστρέφει στην Ελλάδα.

Βλέπει την Τουρκία να προχωρά ταχύτερα στη ναυπηγική βιομηχανία, κατασκευάζοντας και εξάγοντας πολεμικά πλοία. Θεωρεί ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να μείνει πίσω, ενώ μεγάλο μέρος του ελληνικού στόλου βασίζεται ακόμη σε πλοία παλαιότερης τεχνολογίας.

Υπογραμμίζει ότι δεν αρκούν οι φρεγάτες. Χρειάζεται συνολικός σχεδιασμός για υποβρύχια, αρματαγωγά, drones, ανθυποβρυχιακές δυνατότητες, ηλεκτρονικό πόλεμο και γενικότερα σύγχρονες ναυτικές δυνατότητες. Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζει για τα γερασμένα υποβρύχια και τα αρματαγωγά.

Θεωρεί ότι η Ελλάδα, ως χώρα που εξαρτάται από τη θάλασσα και διαθέτει ισχυρή εμπορική ναυτιλία, είναι υποχρεωμένη να επενδύσει στη θαλάσσια ισχύ της. Παράλληλα, καλεί τους εφοπλιστές και την επιχειρηματική κοινότητα να στηρίξουν ουσιαστικά τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Ξεχωρίζει ως φωτεινό παράδειγμα προσφοράς στην πατρίδα και τις Ένοπλες δυνάμεις τον κ.Παναγιώτη Λασκαρίδη.

Για τον κ. Κονιδάρη, όμως, το σημαντικότερο πρόβλημα δεν είναι μόνο τα πλοία και τα οπλικά συστήματα. «Το κενό, είναι το ανθρώπινο δυναμικό. Ήταν, είναι και θα παραμείνει το ανθρώπινο δυναμικό», τονίζει.

Θεωρεί ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται νέους ανθρώπους με γνώσεις, τεχνολογική κατάρτιση, όραμα και προοπτική, ώστε να μπορούν να χειριστούν τα νέα και σύνθετα οπλικά συστήματα. Για να προσελκύσει η Ελλάδα αυτά τα στελέχη, πρέπει να τους προσφέρει αξιοπρεπείς συνθήκες, οικονομική και επαγγελματική προοπτική.

Συμπερασματικά: ο κ. Κονιδάρης δεν βλέπει την αμυντική ισχύ μόνο ως ζήτημα αγοράς νέων όπλων. Θέλει σύγχρονο Στόλο, εγχώρια παραγωγή και τεχνογνωσία, πραγματική συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας και κυρίως ανθρώπινο δυναμικό ικανό να λειτουργήσει και να αξιοποιήσει όσα αποκτά η χώρα.