“Η Βόρεια Εύβοια δεν είναι προεκλογικό σκηνικό”- Τι καταγγέλλουν οι ρητινοκαλλιεργητές για την επίσκεψη Μητσοτάκη

Με ανακοίνωσή τους οι ρητινοκαλλιεργητές- δασεργάτες της Βόρειας Εύβοιας αναφέρθηκαν στην επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην περιοχή τους.

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ανέδειξε για ακόμη μία φορά τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει την κυβερνητική εικόνα από την πραγματικότητα που βιώνει ο λαός του τόπου μας.

Ο πρωθυπουργός πέρασε από την περιοχή χωρίς να επισκεφθεί κανένα από τα πυρόπληκτα χωριά που εξακολουθούν να ζουν τις συνέπειες της καταστροφικής πυρκαγιάς του 2021. Δεν συναντήθηκε με τους ρητινεργάτες και τους δασεργάτες, ούτε με τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους μελισσοκόμους που συνεχίζουν να παλεύουν με την απώλεια εισοδήματος, την ακρίβεια και το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής.

Προτίμησε μια προσεκτικά οργανωμένη περιοδεία ανάμεσα σε τοπικά στελέχη και χειροκροτητές, τους οποίους κάλεσε να βρίσκονται «στις επάλξεις» ενόψει των επόμενων εκλογών.

Δεν γνωρίζουμε σε ποιους ακριβώς απευθύνεται ο πρωθυπουργός. Αυτό που γνωρίζουμε καλά είναι ότι οι ρητινεργάτες, οι εργαζόμενοι και ο λαός βρίσκονται ήδη στις επάλξεις.

Στις επάλξεις του οργανωμένου αγώνα για δουλειά με δικαιώματα, αξιοπρεπείς μισθούς, δημόσια Υγεία και ουσιαστικά μέτρα, ώστε να μπορέσουμε να παραμείνουμε και να ζήσουμε με αξιοπρέπεια στον τόπο μας.

Η παρουσία κλούβων των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της επίσκεψης είναι επίσης αποκαλυπτική για τον χαρακτήρα αυτής της αποστειρωμένης περιοδείας. Αλήθεια, από ποιους κινδύνευε η κυβέρνηση; Από τους πυρόπληκτους κατοίκους με τις οικογένειες τους, τους εργαζόμενους και τους ανθρώπους του μόχθου που απαιτούν να ακουστούν τα προβλήματά τους;

Θεωρούμε πρόκληση να δηλώνεται ότι η περιοχή έχει ανακάμψει, ότι η ανεργία έχει μειωθεί και ότι τα εισοδήματα των κατοίκων έχουν αυξηθεί.

Εκατοντάδες εργαζόμενοι παραμένουμε σε ομηρία μέσα σε ένα ειδικό πρόγραμμα το οποίο, για τους πρώτους συναδέλφους, ολοκληρώνεται σε μόλις τρία χρόνια, χωρίς συγκεκριμένη και γραπτή δέσμευση για τη συνέχιση και την εργασιακή μας αποκατάσταση.

Το ετήσιο εισόδημά μας παραμένει σχεδόν 1.000 ευρώ χαμηλότερο από αυτό που αντιστοιχεί στον κατώτατο μισθό, ενώ δεν λαμβάνουμε τα επιδόματα που συνδέονται με τη φύση και την επικινδυνότητα της εργασίας μας.

Εργάτες δασοπροστασίας, δασολόγοι και δασοπόνοι εργαζόμαστε στις ίδιες υπηρεσίες, μέσα στα ίδια δάση και απέναντι στους ίδιους κινδύνους, αλλά αντιμετωπιζόμαστε με δύο μέτρα και δύο σταθμά, με διαφορετικές αποδοχές, επιδόματα και δικαιώματα.

Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει τις υπεκφυγές, τις παλινωδίες και τις κωλοτούμπες και να προχωρήσει άμεσα στην υπογραφή της ΚΥΑ που θα προβλέπει αύξηση των αποδοχών στα 1.250 ευρώ μικτά, χορήγηση επιδόματος επικινδυνότητας και αυτόματη αναπροσαρμογή του μισθού κάθε φορά που αυξάνεται ο κατώτατος μισθός.

Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη, αλλά και την ανησυχία της κυβέρνησης προεκλογικά, να παρουσιάσει έργο απέναντι σε μια περιοχή που διεκδικεί οργανωμένα εδώ και πέντε ολόκληρα χρόνια. Όμως η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κορδέλες, φωτογραφίες και εγκαίνια για όσα θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα, όπως ένας δρόμος από τον οποίο μπορεί επιτέλους να περάσει ο κόσμος.

Το ίδιο ισχύει και για την εικόνα που παρουσιάστηκε στον τομέα της Υγείας. Οι εργαζόμενοι στο Νοσοκομείο Χαλκίδας ενημερώνουν ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως επιχειρείται να παρουσιαστούν.

Η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού εγκαινιάστηκε χωρίς μόνιμο εξειδικευμένο νεφρολόγο και χωρίς επαρκές νοσηλευτικό προσωπικό, ενώ για τις ημέρες των εγκαινίων έγιναν προσωρινές μετακινήσεις εργαζομένων από τη Λαμία και την Καρδίτσα.

Παράλληλα, τίθενται σοβαρά ερωτήματα για τη μόνιμη στελέχωση και τη σταθερή λειτουργία του Αξονικού Τομογράφου.

Οι σύγχρονες υποδομές είναι απαραίτητες, όμως χωρίς επαρκές μόνιμο προσωπικό κινδυνεύουν να παραμείνουν βιτρίνα. Οι ανάγκες των κατοίκων δεν μπορούν να καλύπτονται με προσωρινές μετακινήσεις εργαζομένων για τις ημέρες των εγκαινίων.

Ο λαός έχει μνήμη και κρίση. Γνωρίζει ότι όσα κατακτήθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια δεν χαρίστηκαν από καμία κυβέρνηση. Κερδήθηκαν με οργάνωση, απεργίες, κινητοποιήσεις και συλλογικό αγώνα.

Σε αυτές τις επάλξεις βρισκόμαστε: στις επάλξεις του αγώνα για να μείνουμε στον τόπο μας.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ