Πραγματοποιήθηκε στη Λαμία η ημερίδα για τον υδάτινο πλούτο και την κλιματική αλλαγή

Υδατικοί όγκοι Φθιώτιδας, κινητήριος δύναμη προόδου ή χαμένη ευκαιρία; Το κεντρικό ερώτημα Ημερίδας που οργανώθηκε στην Λαμία, εξετάζοντας την αξιοποίηση των υδάτων σε επίπεδο υποδομών, κυκλικής οικονομίας και τοπικής ανάπτυξης. «Διαχείριση νερού σημαίνει πολιτική προτεραιότητα, δίκαιη κατανομή, χωρικό σχεδιασμό και ψηφιακή συνέπεια».

Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα της Ημερίδας που οργανώθηκε την Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2026, στο Εργατικό Κέντρο Λαμίας, από την Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Φθιώτιδας σε συνεργασία με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη Μηχανικών (ΔΗΣΥΜ) του ΤΕΕ.

Παρουσία εκπροσώπων του πρωτογενούς τομέα και της τοπικής κοινωνίας, καθώς και επιστημόνων με εξειδίκευση σε θέματα υδρολογίας, υποδομών και χωροταξικού σχεδιασμού, οι συμμετέχοντες
επικέντρωσαν στους τρόπους και όρους που οι υδατικοί όγκοι του Νομού μπορούν να περάσουν από την αναχρονιστική διαχείριση στην ουσιαστική και δίκαιη αξιοποίηση. Ειδικά υπό το πρίσμα των
προκλήσεων της κλιματικής κρίσης, της προστασίας του πρωτογενούς τομέα και της διασφάλισης του νερού ως δημόσιου αγαθού.
Την έναρξη των εργασιών πραγματοποίησε ο κ. Ιωάννης Βαρδακαστάνης (Γραμματέας ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής), υπογραμμίζοντας την προτεραιότητα του Κινήματος για περιφερειακή
ανάπτυξη με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Στη συνέχεια, ο κ. Πέτρος Λάλος (Αγρότης Ν. Φθιώτιδας & Τοπικός Παραγωγός) μετέφερε την αγωνία του αγροτικού κόσμου, περιγράφοντας τα αδιέξοδα που βιώνουν καθημερινά οι καλλιεργητές από την έλλειψη σύγχρονων υποδομών υδροδότησης που οδηγούν σε συνθήκες παραγωγής παλαιότερων δεκαετιών.
Στο κεντρικό πάνελ των εκπροσώπων της επιστημονικής και τεχνικής κοινότητας συμμετείχαν:
• Μενέλαος Γαρδικιώτης (Πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ Ελλάδας): Εστίασε στη διασύνδεση της υδατικής διαχείρισης με την αγροτική παραγωγή και την ανάγκη προστασίας των καλλιεργειών.
• Ανδρέας Γραμματικογιάννης (Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ, M.Sc., Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας Δήμου Αθηναίων): Αναφέρθηκε στις απαιτήσεις της κλιματικής ανθεκτικότητας και της πρόληψης απέναντι σε ακραία φαινόμενα.
• Απόστολος Καραναστάσης (Διπλ. Ηλεκτρονικός Μηχανικός, Δ/ντής
Τ.Υ. ΔΕΥΑ Λαμίας, Πρώην Πρόεδρος Δ.Ε. ΤΕΕ/ΤΑΣ): Ανέλυσε τα τεχνικά
δεδομένα των δικτύων ύδρευσης/άρδευσης της περιοχής.
• Δρ. Ελισσάβετ Φελώνη (Υδρολόγος – Επικ. Καθηγήτρια ΠΑΔΑ): Ανέδειξε την ανάγκη μετάβασης από τα «έργα πυροσβεστικού χαρακτήρα» σε έναν χωρικά τεκμηριωμένο σχεδιασμό για τη λεκάνη του Σπερχειού. Τόνισε ότι η αντιμετώπιση της εναλλαγής ξηρασίας και ακραίων φαινομένων απαιτεί σύγχρονα επιστημονικά εργαλεία (GIS, υδρολογικά μοντέλα), έξυπνη χωροθέτηση μικρών ταμιευτήρων και προγράμματα υπόγειας αποθήκευσης/τεχνητού εμπλουτισμού των υδροφορέων. Παράλληλα, υπογράμμισε την αναγκαιότητα για «έξυπνη» ψηφιακή διαχείριση με επικαιροποιημένο Μητρώο Γεωτρήσεων και τηλεμετρία στα δίκτυα, ώστε να περιοριστούν οι απώλειες νερού. «Για εμάς η θέση ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό είναι ξεκάθαρη. Αυτό συνεπάγεται πως το Κράτος οφείλει να το διαχειριστεί ως ένα αγαθό πολύτιμο που θα υπηρετήσει τις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας.
Με κεντρικό έλεγχο και τοπική γνώση. Θέτοντας τις δυνατότητες της κεντρικής εξουσίας προς αξιοποίηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και των επιμέρους παραγωγικών δυνάμεων.
Στη Φθιώτιδα κρίνεται η επιλογή αν το νερό θα είναι κινητήριος δύναμη προόδου ή μια λιμνάζουσα περίπτωση χαμένων ευκαιριών», σημείωσε στην τοποθέτησή του ο κ. Νίκος Μήλης, Πρόεδρος της Κεντρικής Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, δίνοντας το σαφές πολιτικό και τεχνοκρατικό στίγμα της εκδήλωσης.

Στο πλαίσιο των εργασιών της Ημερίδας, αναδείχθηκαν τέσσερις βασικές παθογένειες της κυβερνητικής πολιτικής στη Φθιώτιδα:
1.
Έργα «Γεφύρια της Άρτας»: Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η στασιμότητα στο φράγμα της Βίστριζας στη Δυτική Φθιώτιδα, καθώς και το κατασκευασμένο φράγμα στο Μπουγάζι Περιβολίου Δομοκού (έργο του 2007), το οποίο παραμένει αδρανές για μερικές πόρτες και σύνδεση με το δίκτυο, εξαναγκάζοντας τους παραγωγούς σε ενεργοβόρες και δαπανηρές γεωτρήσεις.
2.
Άνιση κατανομή πόρων & έλλειψη υποδομών: Στο φράγμα Σμοκόβου, ενώ τα νερά προέρχονται από τη Φθιώτιδα, η μερίδα του λέοντος καταλήγει αλλού, ενώ στη Θεσσαλιώτιδα Δομοκού δεν έχουν
κατασκευαστεί καν κλειστοί αγωγοί, με αποτέλεσμα τεράστιες απώλειες νερού.
3.
Σύγκρουση χρήσεων γης & άναρχη χωροθέτηση: Στο υδρευτικό φράγμα Νεοχωρίου Δομοκού, το κόστος διπλασιάστηκε σε 7 χρόνια (από 9 εκατ. € το 2010 σε 17 εκατ. € το 2025), ενώ η περιοχή
κατακλύστηκε από φωτοβολταϊκά που εμποδίζουν την υλοποίησή του. «Πετυχαίνουμε το πρωτότυπο: η ιδιωτική πράσινη επένδυση να μπλοκάρει τα δημόσια υδρευτικά και αρδευτικά έργα, σε μια απόλυτη “επιτελική” αναρχία».
4.
Απουσία ψηφιακού μετασχηματισμού: Έλλειψη επικαιροποιημένου Ψηφιακού Μητρώου Γεωτρήσεων, απουσία τηλεμετρίας για τη μείωση των διαρροών και παράβλεψη σύγχρονων λύσεων, όπως η υπόγεια αποθήκευση και ο τεχνητός εμπλουτισμός υδροφορέων.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ανοικτή συζήτηση με το κοινό, όπου τοποθετήθηκαν φορείς και πολίτες της Φθιώτιδας.