Αϋφαντής: Αυξήθηκαν τα πολεμικά μέτωπα και η ένταση στο Αιγαίο, πλησιάζει η ώρα της σύγκρουσης; (video)

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
tvstar.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:
αγαπημένα σου στη Google
Ιδιαίτερα σύνθετο και επικίνδυνο γεωπολιτικό περιβάλλον με τρία ανοιχτά μέτωπα που αλληλοεπηρεάζονται, βλέπει ο διπλωμάτης και πρέσβης επί τιμή Γιώργος Αϋφαντής. Μέση Ανατολή, ΡωσοΟυκρανικός πόλεμος, ένταση στο Αιγαίο και αστάθεια στην Ερυθρά θάλασσα δημιουργούν νέες οικονομικές και στρατηγικές πιέσεις για την Ευρώπη. Μέσα σε αυτό το ασταθές διεθνές περιβάλλον, το Αιγαίο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς η ελληνοτουρκική ένταση παραμένει ενεργή και, κατά την εκτίμησή του, η πιθανότητα μιας στρατιωτικής εμπλοκής δεν μπορεί να αγνοηθεί.
ο κ.Αυφαντής εκτιμά ότι η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται πολύ κοντά σε στρατιωτική εμπλοκή, την οποία δεν περιγράφει ως ένα σύντομο «θερμό επεισόδιο», αλλά ως πιθανή εμπλοκή με επαναλαμβανόμενες εξάρσεις, με στόχο να δοκιμαστούν οι πολιτικές και στρατιωτικές αντιδράσεις της Ελλάδας. Θεωρεί ότι η πολιτική των «ήρεμων νερών» δεν απέτρεψε την ένταση. Κατά την εκτίμησή του, μετά από τρία χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται ξανά σε ιδιαίτερα δύσκολο σημείο, ενώ υποστηρίζει ότι στο ίδιο διάστημα η Τουρκία ενίσχυσε συγκεκριμένες στρατιωτικές δυνατότητές της.
Ασκεί έντονη κριτική στη διπλωματική διαχείριση και υποστηρίζει ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε αξιοποιήσει την προηγούμενη περίοδο για μια πιο ενεργητική διπλωματική εκστρατεία και για τη δημιουργία ουσιαστικότερων συμμαχιών.
Για το Ισραήλ, διαχωρίζει τη «σύμπτωση στρατηγικών συμφερόντων» από μια πραγματική συμμαχία και επισημαίνει ότι, κατά την άποψή του, δεν υπάρχει συμφωνημένη ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής.
Για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», θεωρεί ότι αποτελεί σημαντικό αντιαεροπορικό πρόγραμμα, αλλά επισημαίνει ως μειονέκτημα το χρονικό διάστημα μέχρι την ολοκλήρωσή του, εκτιμώντας ότι μέχρι τότε μπορεί να έχουν μεσολαβήσει σημαντικές εξελίξεις.
Για την αποτροπή, θεωρεί ότι χρειάζεται αποφασιστικότητα επί του πεδίου και όχι μόνο δηλώσεις. Ταυτόχρονα, υποστηρίζει ότι κινήσεις εντυπωσιασμού ή βιαστικές στρατιωτικές μετακινήσεις δεν αρκούν και ότι απαιτείται συνέπεια σε βάθος χρόνου.
Στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον, εκτιμά ότι η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας δημιουργούν πρόσθετες πιέσεις. Ειδικά για τη Μέση Ανατολή, συνδέει τις εξελίξεις στην Ερυθρά Θάλασσα με πιθανές οικονομικές επιπτώσεις στην Ευρώπη, ενώ για την Ουκρανία θεωρεί ότι οι αμερικανικές δυνατότητες στήριξης δεν είναι απεριόριστες.
Συνολικά, η θέση του Αϋφαντή είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο: θεωρεί πως η προηγούμενη πολιτική δεν απέτρεψε την επαναφορά της έντασης και ότι πλέον απαιτείται σταθερή, αξιόπιστη και έμπρακτη αποτρεπτική πολιτική, ώστε να προστατευθούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.








