Αναστάσιος Γόρδιος, στη συνείδηση των πιστών Άγιος. Αναμένουν όμως την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου (video)

Τα Μεγάλα Βραγγιανά των Αγράφων παραμένουν ένας ζωντανός τόπος πίστης, ιστορίας και παράδοσης, με τη μορφή του Οσίου Αναστασίου του Γορδίου να εξακολουθεί να εμπνέει και να στηρίζει τους ανθρώπους. Η προσφορά του στην παιδεία, στην πίστη και στη στήριξη του Γένους παραμένει ζωντανή μέσα από τους προσκυνητές που συνεχίζουν να ανηφορίζουν στα Βραγγιανά. Και σήμερα, πάνω σε αυτή τη ζωντανή παράδοση, υπάρχει μια γλυκιά προσμονή: η αναμενόμενη απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την επίσημη αγιοκατάταξη του Οσίου Αναστασίου του Γορδίου.

Μια απόφαση που, όπως περιγράφει ο πατέρας Κωνσταντίνος Κουτσουπιάς, περιμένουν με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση οι άνθρωποι της περιοχής και οι πιστοί που ήδη τον τιμούν ως Άγιο.

Τα Μεγάλα Βραγγιανά είναι ένας ιστορικός και πνευματικός τόπος, με παράδοση που συνδέεται ιδιαίτερα με τον Όσιο Ευγένιο τον Αιτωλό και τον Όσιο Αναστάσιο τον Γόρδιο.

Η Σχολή των Αγράφων είχε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της παιδείας, της πίστης και της ελληνικής παράδοσης στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας και συνέβαλε στην πνευματική προετοιμασία του Γένους για την Επανάσταση.

Ο πατέρας Κων/νος εξηγεί γιατί, ο Όσιος Αναστάσιος Γόρδιος υπήρξε πρότυπο προσφοράς, αφού, παρά τις δυνατότητες που είχε να αποκτήσει υψηλές θέσεις και καλύτερες συνθήκες ζωής, επέλεξε να επιστρέψει και να υπηρετήσει τον Θεό και τον λαό.

Ο Όσιος έδινε ιδιαίτερη σημασία στην παιδεία ως διαχρονική λύση για τα προβλήματα του Ελληνισμού, συνδέοντας τη διδασκαλία του Ευγενίου Αιτωλού και του Αναστασίου Γορδίου με τη δράση του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ο Όσιος Αναστάσιος παραμένει ζωντανός στη συνείδηση των πιστών, ενώ η τιμία κάρα του προσελκύει ολοένα και περισσότερους προσκυνητές.

Για την αγιοκατάταξη, ο π.Κων/νος επισημαίνει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει ήδη λάβει την απόφαση και ο φάκελος βρίσκεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, από το οποίο αναμένουν την επίσημη απόφαση.

Είναι έντονη η προσμονή των πιστών για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, αλλά όπως υπογραμμίζει χρειάζεται αναμονή και εκκλησιαστική τάξη, καθώς πρώτα αναμένεται η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Συνδέει, τέλος, το παρελθόν με το σήμερα: βλέπει κοινά προβλήματα, όπως οικονομικές επιβαρύνσεις και τη φυγή των νέων και των μορφωμένων ανθρώπων στο εξωτερικό και επαναφέρει ως απάντηση την αξία της πνευματικής μόρφωσης.

Για τη σημερινή εποχή, τονίζει ιδιαίτερα την ανάγκη ελπίδας και πνευματικής στήριξης, παρουσιάζοντας την πίστη, τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους ως δρόμο διεξόδου από τη μελαγχολία, τη στεναχώρια και τα προβλήματα.