Οδοιπορικό στη περιοχή της Πύλου από τον Όμιλο Φίλων Δάσους Λαμίας
Εαρινή εξόρμηση του ΟΜΦΙΔΑΣ αυτή τη φορά στην νοτιοδυτικό άκρο της Πελοποννήσου, στην ευρύτερη περιοχή της Πύλου.
Η περιοχή παρουσιάζει τεράστιο οικολογικό ενδιαφέρον, καθώς φιλοξενεί σπάνια είδη και οικοσυστήματα που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Ένας συνδυασμός ιστορικού βάθους, αρχιτεκτονικής που θυμίζει νησί και μοναδικού φυσικού κάλλους. Μια περιοχή που φημίζεται για την πλούσια και καταπράσινη φύση της, που συνδυάζει την άγρια βλάστηση με τις καλλιέργειες.
Αφήνοντας με το πρώτο φως της ημέρας τη Λαμία και με κατεύθυνση την Αχαΐα βρεθήκαμε στο Κέντρο Πληροφόρησης του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου- Στροφυλιάς του Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. όπου μας έγινε μια εκτενής ενημέρωση από την Προϊσταμένη – Δασολόγο Κα Γεωργία Καραμπέρου για τις περιοχές οικολογικού ενδιαφέροντος της ευρύτερης περιοχής ευθύνης του, της Δυτικής Πελοποννήσου.
Σε απόσταση αναπνοής το Δάσος Στροφυλιάς, βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα παραθαλάσσια δάση στην Ελλάδα 22.000 στρεμμάτων με πεύκα και βελανιδιές, αλλά και το μεγαλύτερο δάσος κουκουναριάς της χώρας μας, η Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου, η μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα της Πελοποννήσου και σημαντικός σταθμός για τα μεταναστευτικά πουλιά, όπως και οι λιμνοθάλασσες Άραξος (Πάπα) και Πρόκοπος, καθώς και το έλος Λάμια. Στην παραλιακή ζώνη σχηματίζονται εντυπωσιακές αμμοθίνες, ιδιαίτερα στην παραλία της Καλόγριας.
Συνεχίσαμε με πεζοπορία και ορνιθοπαρατήρηση στη λιμνοθάλασσα Προκόπου με τους ανθρώπους του ΟΦΥΠΕΚΑ, επίσκεψη στην παραλία Καλόγρια, όπου απολαύσαμε και τον πρωινό καφέ μας με θέα το απέραντο γαλάζιο του Ιονίου, πριν πάρουμε το δρόμο για την επίσκεψη στο Παλάτι του Νέστορα. Εδώ μας περίμεναν η Πόπη Στρωματιά και ο Κώστας Ψυχάρης, δύο από τα παλιότερα μέλη του Ομίλου που ζουν στην περιοχή, που μας συνόδευσαν και ξενάγησαν στο οδοιπορικό μας.
Ακολούθως επισκεφτήκαμε το Παλάτι του Νέστορα, το καλύτερα διατηρημένο μυκηναϊκό ανάκτορο που έχει ανακαλυφθεί έως σήμερα και βρίσκεται στον λόφο του Άνω Εγκλιανού κοντά στην Πύλο. Είδαμε την Αίθουσα του Θρόνου, το κεντρικό μέγαρο με τη μεγάλη κυκλική εστία, το Λουτρό, μια σπάνια ανακάλυψη όπου σώζεται σχεδόν ανέπαφη η πήλινη μπανιέρα της μυκηναϊκής εποχής, το Αρχείο όπου βρέθηκαν εκατοντάδες πινακίδες με τη Γραμμική Β, που βοήθησαν στην αποκρυπτογράφηση της αρχαιότερης γραφής των Ελλήνων, αλλά και τον εντυπωσιακό Θολωτό Τάφο σε μικρή απόσταση από την είσοδο του παλατιού.
Στη συνέχεια πήραμε το δρόμο για τη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας ή Διβάρι στη Μεσσηνία, έναν από τους σημαντικότερους υγροτόπους της Ευρώπης, καθώς αποτελεί τον νοτιότερο μεταναστευτικό σταθμό των πουλιών από και προς την Αφρική. Πρόκειται για μια προστατευόμενη περιοχή του δικτύου Natura 2000 με σπάνια βιοποικιλότητα Στη λιμνοθάλασσα έχουν καταγραφεί πάνω από 270 είδη πουλιών, όπως φλαμίνγκο, ερωδιοί και ψαραετοί. Υπάρχουν ειδικά παρατηρητήρια (bird hides) για τους επισκέπτες. Εδώ διαβιεί ο Αφρικανικός Χαμαιλέοντας, το μοναδικό μέρος στην Ευρώπη όπου ζει το συγκεκριμένο είδος.
Η ημέρα μας έκλεισε με γεύμα θαλασσινών αργά το απόγευμα στη πανέμορφη παραλία της Γιάλοβας πριν πάρουμε το δρόμο για τη Πύλο, τόπο της τριήμερης διαμονής μας σε ένα υπέροχη κατάλυμα με πανοραμική θέα.
Η Πύλος, ιστορικά γνωστή και ως Ναβαρίνο ή Ναυαρίνο, είναι μια από τις πιο γραφικές κωμοπόλεις της Μεσσηνίας, χτισμένη αμφιθεατρικά στον κόλπο του Ναυαρίνου. Συνδυάζει την αρχοντική ατμόσφαιρα, τη μεγάλη ιστορία και τη φυσική ομορφιά. Ξεκούραση για λίγο και νυχτερινή βόλτα στα γραφικά σοκάκια και την κεντρική πλατεία των τριών Ναυάρχων με το ομώνυμο μνημείο και τα αγέρωχα αιωνόβια πλατάνια. Η πλατεία είναι σχεδιασμένη από Γάλλους μηχανικούς του εκστρατευτικού σώματος του Μαιζώνος. Εδώ, μπροστά στο λιμάνι είναι και η οικία Τσικλητήρα, το σπίτι του Ολυμπιονίκη Κωστή Τσικλητήρα, που σήμερα φιλοξενεί τη συλλογή πινάκων και αντικειμένων του Rene Puaux. Έτσι έκλεισε η πρώτη μέρα της εξόρμησης μας.
Ξημέρωσε Σάββατο και πρωί πρωί και ξεκινήσαμε με συνοδοιπόρους την Πόπη και τον Κώστα να βαδίζουμε προς το Κάστρο της Πύλου γνωστό ως Νιόκαστρο, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα φρούρια στην Ελλάδα που αποτελεί τον κεντρικό πόλο έλξης της πόλης. Χτίστηκε από τους Οθωμανούς το 1573, αμέσως μετά την ήττα τους στη ναυμαχία της Ναυπάκτου, για να ελέγχουν τη νότια είσοδο του κόλπου του Ναυαρίνου. Στο εσωτερικό είδαμε το Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, ένα εμβληματικό κτήριο που λειτούργησε αρχικά ως οθωμανικό τέμενος, στη συνέχεια ως καθολική εκκλησία από τους Ενετούς και σήμερα ως ορθόδοξος ναός, το Αρχαιολογικό Μουσείο Πύλου που στεγάζεται στο ανακαινισμένο κτήριο του Μαιζώνος και περιλαμβάνει εκθέματα από την προϊστορία έως τους ρωμαϊκούς χρόνους, το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων (Κτήριο Πασά) που φιλοξενεί ευρήματα από αρχαία ναυάγια και τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, καθώς και τον Προμαχώνα Μακρυγιάννη που προσφέρει την πιο εντυπωσιακή θέα προς τον κόλπο και το νησάκι Σφακτηρία.
Κατηφορίζοντας από το κάστρο μας περίμενε η βαρκάδα μας στον κόλπο του Ναυαρίνου και τη Σφακτηρία. Μια εμπειρία που συνδυάζει την ιστορία με το φυσικό κάλλος, καθώς το νησί λειτουργεί ως φυσικός κυματοθραύστης της Πύλου. Ανοιγόμαστε στο πέλαγος σε μια δίωρη κρουαζιέρα με ξεναγούς μας την Κατερίνα και τον Παναγιώτη. Η βαρκάδα περιλάμβανε και «απόβαση» σε εμβληματικά μνημεία και νησίδες. Τη Σφακτηρία, όπου είδαμε τα μνημεία των Ρώσων με την εντυπωσιακή ξύλινη ρώσικη εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που κατασκευάστηκε με ξύλινους συνδέσμους χωρίς καρφιά (ο συμβολισμός παραπέμπει στη σταύρωση του Χριστού), το μνημείο των Ελλήνων και του φιλέλληνα Σανταρόζα. Στη συνέχεια αποβιβαστηκαμε στο Τσιχλί Μπαμπά (Φανάρι), ένα εντυπωσιακό νησάκι με μια φυσική αψίδα στα βράχια και το μνημείο των Γάλλων πεσόντων στην κορυφή του, καθώς και το Χελωνάκι, μια μικρή βραχονησίδα στο κέντρο του κόλπου (με σχήμα χελώνας) όπου βρίσκεται το μνημείο των Βρετανών.
Επιστροφή στην ακτή και ο δρόμος μας οδηγεί στο Κάστρο της Μεθώνης είναι ένα από τα σημαντικότερα και πιο εντυπωσιακά οχυρωματικά σύνολα στην Ελλάδα, γνωστό ως «το μάτι της Βενετίας» στη Μεσόγειο. Εδώ διαβήκαμε την πέτρινη γέφυρα, μια εντυπωσιακή γέφυρα με 14 τόξα που κατασκεύασαν οι Ενετοί για να συνδέσουν το κάστρο με τη στεριά. Πήγαμε στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας, έναν από τους ναούς που σώζονται εντός των τειχών, μαζί με ερείπια από τουρκικά λουτρά και στρατώνες, θαυμάσαμε την Πύλη του Αγίου Μάρκου, την επιβλητική είσοδο του κάστρου, διακοσμημένη με το ανάγλυφο λιοντάρι, σύμβολο της Βενετίας, αλλά και το Μπούρτζι, με τον εμβληματικό οκταγωνικό πύργο που βρίσκεται πάνω σε μια μικρή βραχονησίδα και συνδέεται με την κύρια πύλη του κάστρου μέσω μιας μικρής πέτρινης γέφυρας με αψίδες. Στη Μεθώνη γευτήκαμε και την παραδοσιακή γουρουνοπούλα ή μπουζοπούλα όπως την αποκαλούν στην περιοχή, το γαστρονομικό σήμα κατατεθέν της Μεσσηνίας. Μετά το φαγητό πήραμε ξανά το δρόμο για να περπατήσουμε ως την εμβληματική παραλία Βοϊδοκοιλιά, τη διάσημη παραλία με το σχήμα “Ω”, χωρισμένη από τη λιμνοθάλασσα με μια λωρίδα άμμου. Επιστροφή στην Πύλο, ξεκούραση, νυχτερινή βόλτα στην παραλία, το λιμάνι και την γραφική πανέμορφη πλατεία που δεν τη χορταίνεις όσες ώρες και να καθίσεις.
Κυριακή πρωί και αναχωρούμε για το Πολυλίμνιο, έναν επίγειο παράδεισο της Μεσσηνίας, ένα σύμπλεγμα από 15 λίμνες και καταρράκτες που δημιουργούν ένα εξωτικό σκηνικό μέσα σε ένα καταπράσινο φαράγγι. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Χαραυγή, περίπου στη μέση της διαδρομής Καλαμάτας – Πύλου. Η Λίμνη Κάδη είναι η πιο διάσημη και εντυπωσιακή λίμνη με τον μεγάλο καταρράκτη ύψους 20-25 μέτρων, αλλά και η Μαυρολίμνα και η Καδούλα και τα λίμνη του Ιταλού. Τα νερά είναι πεντακάθαρα αλλά πολύ κρύα, ακόμα και το καλοκαίρι. Πολλοί επισκέπτες βουτούν τους καλοκαιρινούς μήνες στη λίμνη Κάδη για μια αναζωογονητική εμπειρία.
Ο χρόνος μας ήταν πιεστικός και αναχωρήσαμε για την Αρχαία Μεσσήνη, έναν από τους πιο καλοδιατηρημένους και επιβλητικούς αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα, καθώς συνδυάζει το μέγεθος της αρχαίας πόλης με ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο. Με ξεναγό μας τη Δανάη περπατήσαμε στο Στάδιο και το Γυμνάσιο, το πιο πολυφωτογραφημένο σημείο, ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα διατηρημένα αρχαία στάδια στον κόσμο, το Θέατρο που χρονολογείται από τον 3ο-2ο αι. π.Χ. και χρησιμοποιούνταν τόσο για παραστάσεις όσο και για πολιτικές συγκεντρώσεις, την Αρκαδική Πύλη, το σήμα κατατεθέν της πόλης, μια μνημειακή κυκλική πύλη που αποτελούσε μέρος των οχυρώσεων μήκους 9,5 χιλιομέτρων και το Ασκληπιείο, το θρησκευτικό και πολιτικό πυρήνα της δημόσιας ζωής της αρχαίας πόλης, ενώ η ξεναγός μας δε σταματούσε να μας μυεί στην ιστορία της περιοχής.
Μεσημέριασε και εμείς βρεθήκαμε στην Καλαμάτα, μια από τις πιο ζωντανές και όμορφες παραθαλάσσιες πόλεις της Ελλάδας που συνδυάζει την ενέργεια μιας σύγχρονης πόλης με την αύρα ενός παραθεριστικού θέρετρου. Απέραντο παραλιακό μέτωπο, σε μια νέα πόλη που αναγεννήθηκε μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1986 και θεωρείται ένα από τα πιο επιτυχημένα παραδείγματα αστικής ανάπλασης στην Ελλάδα. Η πόλη δεν «επούλωσε» απλώς τις πληγές της, αλλά επανασχεδιάστηκε με σύγχρονες προδιαγραφές .
Βόλτα στην παραλία, το λιμάνι, φαγητό και παγωτό κέρδισαν τις προτιμήσεις μας πριν πάρουμε το δρόμο της επιστροφής για τη Λαμία, αυτή τη φορά μέσω Αττικής.
Έτσι ολοκληρώσαμε το οδοιπορικό μας, περπατώντας και γνωρίζοντας τη φύση, τον τόπο και την ιστορία του, γεμίσαμε με αμέτρητα φωτογραφικά κλικ τα κινητά μας και χιλιάδες εικόνες το μυαλό μας. Συνεχίσουμε, σχεδιάζοντας την επόμενη εξόρμησή μας την πρώτη βδομάδα του Οκτώβρη.
Εσείς τα μέλη και οι φίλοι του ΟΜ.ΦΙ.ΔΑΣ. είστε η δύναμή μας, σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη 34 χρόνια τώρα, όλους εσάς που μας ακολουθείτε σε κάθε
βήμα μας. Ευχαριστούμε την Πόπη και τον Κώστα για την βοήθειά τους στην οργάνωση της εκδρομής μας
Σκοπός των εξορμήσεων μας είναι η γνωριμία με τόπους οικολογικού ενδιαφέροντος, η ανάδειξη των περιβαλλοντικών προβλημάτων, η ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης, η εξερεύνηση κάθε γωνιάς της της πατρίδας μας, ελπίζοντας στην ήπια και αειφόρο ανάπτυξη της πανέμορφης χώρας μας.
