Οδός Κώστα Κουρκούτη : Ελάχιστος φόρος τιμής στον πρωτοπόρο της Αυτοδιοίκησης

Κατά τη σύγκληση της τακτικής συνεδρίασης Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θηβαίων, στις 28/01/2026 και με απόφασή του, θεωρήθηκε αναγκαία η μετονομασία της οδού Κύπρου – όπου εδράζει και το Δημαρχιακό Μέγαρο της Θήβας – σε οδό «Κώστα Κουρκούτη», προς τιμήν του αείμνηστου  Δημάρχου Θηβαίων, Κώστα Κουρκούτη και του βαρυσήμαντου έργου που επιτέλεσε κατά την θητεία του στην πόλη.

Ο Κώστας Κουρκούτης, ο πρώτος μεταπολιτευτικός Δήμαρχος αποτύπωσε στο πολιτικό του έργο το προοδευτικό του πνεύμα και τη ανόθευτη δημοκρατική του ορμή. Αφοσιώθηκε στην πόλη από το 1975 και για τέσσερις συνεχείς τετραετίες (1975-1989), κατέθεσε από το 1976 ένα οραματικό, καινοτόμο χωροταξικό-αναπτυξιακό σχέδιο και σειρά μελετών αστικής ανάπλασης (π.χ. του Προσφυγικού Συνοικισμού) σε μια πόλη της οποίας ο σύγχρονος ιστός ταυτίζεται με το ιστορικό κέντρο της. Στο επίπεδο του πολιτισμού έστησε τα «Πινδάρεια» στο πλαίσιο των οποίων ανέβηκαν οι  «Επτά επί Θήβας» στους ανοιχτούς λόφους του Μοσχοποδίου, με τον  Γιάννη Τσαρούχη αναλαμβάνοντας ο ίδιος τη μετάφραση, τη σκηνοθεσία και τη σκηνογραφία της παράστασης , το καλοκαίρι του 1982.

Καθόλου άδικα λοιπόν, ονομάστηκε και από τον ίδιο τον Μάνο Χατζιδάκι ο «Δήμαρχος των Δημάρχων» κάτι που εξέφραζε φυσικά μια ολόκληρη κοινωνία η οποία αγάπησε την αυθεντικότητά του και αναγνώρισε τον αγώνα του για μια καλύτερη Θήβα.

Για τέσσερις συνεχείς θητείες, εκλεγμένος Δήμαρχος, ο Κώστας Κουρκούτης, ένας αγνός ιδεολόγος, αγωνιστής της Αριστεράς, έγινε φωτεινό παράδειγμα της Αυτοδιοίκησης γιατί πρωτίστως εργάστηκε για την κοινωνική συνοχή, την αλληλεγγύη αλλά και για ένα υγιές βίωμα της Θήβας από τους ίδιους τους Θηβαίους. Αγάπησε πραγματικά την πόλη που τον ανέθρεψε και την ανέδειξε στο πανελλήνιο κάνοντας την γνωστή όχι μόνο για το αρχαίο κλέος της αλλά και για το πρωτοπόρο έργο  που συντελέστηκε σε αυτή, επί των ημερών του.

Ο Δήμος Θηβαίων θυμάται και τιμά. Η μετονομασία της οδού όπου βρίσκεται σήμερα το Δημαρχείο του Δήμου Θηβαίων άλλαξε, ως ελάχιστο φόρο τιμής, ως μια ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης και σεβασμού στη μνήμη του μεγάλου Κώστα Κουρκούτη.