Γιάννης Σαρακιώτης: «Αγρόν ηγόρασε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur»
Για ακόμη μία φορά, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη «έλαμψε» διά της απουσίας της από τις διεργασίες για τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Χωρών της Mercosur αναφορικά με τις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων, ενώ ως επιστέγασμα της πρωτοφανούς ανικανότητας και αδιαφορίας της ηγεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ήρθε και η τελική υπερψήφιση της συμφωνίας από την Ελλάδα!
Τη στιγμή που χώρες – φυσικοί σύμμαχοί μας, στο πλαίσιο της υλοποίησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, όπως η Γαλλία, η Ουγγαρία, η Αυστρία, η Πολωνία και η Ιρλανδία στάθηκαν απέναντι στη συμφωνία καταψηφίζοντας στο πλαίσιο του Συμβουλίου των Μόνιμων Αντιπροσώπων (COREPER II), η αγροτική Ελλάδα επέλεξε να συμπαραταχθεί με τα κράτη του βιομηχανικού βορρά, ως ένα ακόμη δείγμα της ανερμάτιστης οικονομικής διπλωματίας της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Μήπως ο κ. Μητσοτάκης και οι Υπουργοί του θεωρούν ότι «δε μάς αφορά η συμφωνία»; Σύμφωνα με τη Eurostat, οι κατ’ επάγγελμα αγρότες στην Ελλάδα συνιστούν το 10-11,5% του συνολικού εργατικού δυναμικού (περίπου 400.000 άτομα), τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος κυμαίνεται στο 4,2%. Μάλιστα, το 97% των εξαγωγικών επιχειρήσεων του πρωτογενούς τομέα είναι μικρομεσαίες.
Η διαπραγμάτευση της Ε.Ε. με τις χώρες της Mercosur προχωρούσε κατά τα τελευταία πέντε έτη, χωρίς η Κυβέρνηση της Ν.Δ. να έχει χαράξει ένα σαφή οδικό χάρτη, χωρίς να μεταφέρει τις εθνικές θέσεις και χωρίς να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των Ελλήνων αγροτών και κτηνοτρόφων. Στην πραγματικότητα, η συμφωνία αφορά τη μείωση των δασμών και τη δυναμική είσοδο στις ευρωπαϊκές αγορές ειδών διατροφής από τη Νότιο Αμερική, τα οποία δεν προβλέπεται να υπόκεινται σε περιβαλλοντικούς και ποιοτικούς ελέγχους, ανάλογους με αυτούς στους οποίους υπακούουν οι Ευρωπαίοι παραγωγοί. Ωστόσο, η Ελλάδα παρέμεινε άφωνη, παρά το γεγονός ότι δημιουργείται ένα καθεστώς αθέμιτου ανταγωνισμού, καθώς μόνο η καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων ποικιλιών και μόνο στην Αργεντινή και στη Βραζιλία αφορά 900 εκατ. στρέμματα, έκταση περίπου 30 φορές μεγαλύτερη από τη συνολική γεωργική γη της Ελλάδας.
Η κυβερνητική αποτυχία προώθησης των ελληνικών θέσεων δεν αποτέλεσε «κεραυνό εν αιθρία». Συνιστά αναπόσπαστη συνέχεια μιας πολιτικής για τη διάλυση του πρωτογενούς τομέα και την άνευ όρων ευθυγράμμιση της χώρας μας με εταίρους, οι οποίοι παρουσιάζουν παντελώς διαφορετικές ανάγκες και προτεραιοποιήσεις. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η άρνηση υπεράσπισης μιας διπλωματικής γραμμής για τη ψήφιση κανονισμού, ο οποίος θα αφορά τη δημιουργία ενιαίας Ευρωπαϊκής Αρχής Ελέγχου των Εισαγωγών, που θα έθετε τέλος στο αίσχος των παράνομων «ελληνοποιήσεων». Εν μέρει «κατανοητή» η πολιτική της Ν.Δ. (!) γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσε η Κυβέρνηση να δικαιολογεί την αύξηση στην παραγωγή γάλακτος κατά 3.000.000 κιλά, μετά από το σφαγιασμό – λόγω ευλογιάς – 420.000 αιγοπροβάτων; Η πολιτική βούληση για την πάταξη των παράνομων «ελληνοποιήσεων» απουσιάζει παντελώς και αυτό επηρεάζει ακόμη και τη στάση μας στο πλαίσιο εφαρμογής της Κ.Α.Π..
Η απαξίωση του αγροκτηνοτροφικού κλάδου αντικατοπτρίζεται στη μείωση της παραγωγής κατά -8,8%, τη στιγμή που η ευρωπαϊκή παραγωγή αυξάνεται κατά +9,2% για το 2025. Η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού, η υπεράσπιση μέχρις εσχάτων των εκλεκτών κομματικών συνδαιτημόνων του σκανδάλου του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. και ο αφοπλισμός των ελεγκτικών μηχανισμών συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα, με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους να μένουν ανυπεράσπιστοι έναντι του υψηλού κόστους παραγωγής και των ισχυρών μεσαζόντων. Θύμα της εν λόγω ασυδοσίας είναι και ο καταναλωτής, ο οποίος βλέπει τις τιμές των προϊόντων στα ράφια του σούπερ μάρκετ να είναι αυξημένες κατά 4 ή και 5 φορές σε σχέση με το χωράφι!
Συνεπώς, η απουσία δικλείδων ασφαλείας για τα ελληνικά προϊόντα στο πλαίσιο της συμφωνίας Ε.Ε.-Χωρών Mercosur απειλεί να βάλει οριστικούς τίτλους τέλους στην πρωτογενή παραγωγή, καθότι η Κυβέρνηση της Ν.Δ. απέτυχε να μεταρρυθμίσει τον εν λόγω κλάδο και να τον καταστήσει διεθνώς ανταγωνιστικό. Είναι σαφές ότι ο κ. Μητσοτάκης και οι πολυάριθμοι Υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης, τους οποίους αλλάζει «σαν τα πουκάμισα», διέθεταν και εξακολουθούν να διαθέτουν άλλες «προτεραιότητες» σε συγχορδία με τοπικούς κομματάρχες και υπόγεια μεγάλα συμφέροντα, που δρουν ενάντια στο συλλογικό συμφέρον και εις βάρος της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων αγροτών.
