Σαρακιώτης για δηλώσεις Μητσοτάκη: Το Υπουργείο που “ξήλωσε” χθες, “οραματίζεται” σήμερα ο κ. Μητσοτάκης

Την απάντησή του στις πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην εκδήλωση παρουσίασης της λίστας 2026 του Forbes Greece στο Μέγαρο Μουσικής, έδωσε ο Βουλευτής Φθιώτιδας, Γιάννης Σαρακιώτης.

Η απάντησή του αφορά στην εξαγγελία δημιουργίας νέου Υπουργείου Έρευνας, Καινοτομίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε από πλευράς του Πρωθυπουργού, για την οποία ο κ. Σαρακιώτης σημείωσε τα εξής:

«Ακούσαμε πρόσφατα σε εκδήλωση τον κ. Μητσοτάκη να δηλώνει ότι: “Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα νέο υπουργείο έρευνας καινοτομίας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έχει μεγάλη σημασία γιατί πρέπει να ενοποιήσουμε το χώρο στην Ελλάδα που είναι κατακερματισμένος”.

Κι αναρωτιέται κανείς, μετά από περίπου 7 χρόνια διακυβέρνησης ανακάλυψε ο κ. Μητσοτάκης τι συμβαίνει στο χώρο της Έρευνας και της Καινοτομίας; Νομίζει ότι, έχουν ξεχάσει οι άνθρωποι του χώρου ποιος διαχώρισε το χαρτοφυλάκιο της Έρευνας από το Υπουργείο Παιδείας, μεταφέροντας το στο Υπουργείο Ανάπτυξης;

Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε τα εξής:

· Στις διατάξεις της παρ. 1, του άρθρου 4 του υπ’ αριθ. 81/08-07-2019 (Α’ 119) Προεδρικού Διατάγματος ορίζονταν ότι: “Η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και οι φορείς που υπάγονται σε αυτήν, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην περίπτωση 2.3 της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του παρόντος, μεταφέρονται, ως σύνολο αρμοδιοτήτων, θέσεων, προσωπικού και εποπτευόμενων φορέων, στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης το οποίο μετονομάζεται σε Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων μετονομάζεται σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων”.

· Περαιτέρω, ήταν ο Τομέας Παιδείας – Ανώτατης Εκπαίδευσης της Νέας Δημοκρατίας εμβληματικές πρωτοβουλίες του παρελθόντος, όπως το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, το οποίο συστάθηκε με τον Ν. 4429/2016 (ΦΕΚ Α΄ 199/21-10-2016), πρότεινε στην τότε αρμόδια Υπουργό, την “κατάργηση του θνησιγενούς ΕΛΙΔΕΚ που κάνει ερευνητική πολιτική με δανεικά”. Του ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ., του οποίου η συμβολή στην αύξηση της απασχόλησης του ερευνητικού δυναμικού της χώρας και συνεπώς και στην ανάσχεση του φαινομένου εκροής νέων επιστημόνων στο εξωτερικό, έχει αναγνωριστεί από όλους.

· Τη συνέντευξη (07.04.2025) του πρώην Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας (ΕΣΕΤΕΚ), κ. Σπύρου Αρταβάνη – Τσάκωνα στην «Καθημερινή» ο οποίος περιέγραψε τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη όλα αυτά τα χρόνια, δηλώνοντας τα εξής:

• “Το 2020, όταν ο πρωθυπουργός μού πρότεινε να αναλάβω την προεδρία του ΕΣΕΤΕΚ –και απάντησα θετικά, από πατριωτισμό και διάθεση προσφοράς–, με είχε πείσει ότι είχε τη διάθεση να προβεί σε ριζοσπαστικές κινήσεις που θα άλλαζαν το τοπίο. Σήμερα νομίζω ότι έχει άλλα θέματα, πιο σοβαρά για τον ίδιο και την κυβέρνηση που τον απασχολούν και ότι η έρευνα δεν είναι στις προτεραιότητές του”.
• “Βασικά βάζαμε σφραγίδες, δηλαδή δεν σχεδιάζαμε στρατηγική. Με την ευκαιρία θα ήθελα να επισημάνω ότι οι κυβερνητικές αποφάσεις σε ό,τι αφορά την τεχνητή νοημοσύνη έγιναν ερήμην του ΕΣΕΤΕΚ”.
• Μάλιστα, ο κ. Τσάκωνας στην ερώτηση της δημοσιογράφου, ήτοι: “Εξαρχής λέγατε ότι το μεγαλύτερο «αγκάθι» σήμερα είναι ο διαχωρισμός της έρευνας ανάμεσα στα υπουργεία Παιδείας και Ανάπτυξης. Γιατί πιστεύετε ότι υπάρχει τόσο σθεναρή αντίδραση στο να λυθεί αυτό το πρόβλημα;” απάντησε ως εξής:

Λόγω ανικανότητας, για να μην πω ηλιθιότητας. Και γιατί η πλειονότητα όσων έχουν τα οφίτσια, από το πιο χαμηλό μέχρι το πιο υψηλό, είναι της νοοτροπίας… μη μου τους κύκλους τάραττε. Τρέμουν τις αλλαγές, τους ευνοεί η στασιμότητα, δεν θέλουν να πάνε μπροστά ούτε οι ίδιοι ούτε η χώρα. Το γεγονός ότι δεν έγινε κατανοητή, έπειτα από τόσες κουβέντες μαζί μας, η αναγκαιότητα του να περάσει η έρευνα στην αρμοδιότητα του υπουργείου Παιδείας είναι τραγικό…”.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές τόσο ο προκλητικός και ταυτόχρονα προσβλητικός εμπαιγμός τον οποίο μετέρχεται συνεχώς ως πολιτική πρακτική ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και η αποδεδειγμένη διορατικότητα που χαρακτήριζε τις θεσμικές πρωτοβουλίες του παρελθόντος.»