Μ. Χρυσοχοΐδης: 12.150 συλλήψεις κακοποιητών το 2025 – 450 καταγγελίες γυναικών το μήνα.

Τις πολιτικές που υλοποιεί το Υπουργείο και τον απολογισμό των δράσεων της ΕΛΑΣ για την πρόληψη και αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας όπως και της προστασίας των θυμάτων, έδωσε σήμερα το πρωί, ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, σε συνέντευξή στον στον ΑΝΤ1.

Ο υπουργός έδωσε ενδιαφέροντα στοιχεία για το θέμα της βίας κατά των γυναικών, ενώ εξέφρασε την ανησυχία του γιατί αυξάνονται τα περιστατικά, αλλά τόνισε ότι αυξάνονται και οι καταγγελίες.

* Μία στις τρεις γυναίκες που πάει για καταγγελία βάζει στο κινητό της το panic button. Δηλαδή ετησίως έχουμε περίπου [εγκατάσταση] 5.000 panic button, σε όλη τη χώρα. Κάθε μήνα έχουμε περίπου 450 καταγγελίες.

* Το 2024 η Αστυνομία συνέταξε 18.500 δικογραφίες και συνέλαβε 11.300 κακοποιητές-κατηγορούμενους. Φέτος, το 2025, στο δεκάμηνο, έχουμε 19.500 δικογραφίες και δεν έκλεισε ο χρόνος ακόμη. [Ενδεχομένως] θα πάμε στις 20.000. Και έχουμε 12.150 συλλήψεις. Πολλοί από αυτούς είναι προφυλακισμένοι. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι έχουμε αύξηση των καταγγελιών, άρα αύξηση των δικογραφιών, αύξηση των συλλήψεων, αύξηση των προφυλακίσεων.

* Αυξήθηκε το αυτόφωρο. Αποφασίζονται μέτρα πολύ σημαντικά. Ότι δεν θα πλησιάζεις για παράδειγμα τη σύζυγό σου, τη σύντροφό σου. Δεν θα πλησιάζεις τα παιδιά, γιατί έχουμε και τα παιδιά. Πραγματικά, εδώ, θέλω να σας πω, έχει γίνει μια πολύ σοβαρή δουλειά. Και εδώ είναι και η αξία, αυτό που λέμε, η προστασία του κράτους, του Κράτους Δικαίου. Και από την άλλη πλευρά, η αξία της πολιτικής, η οποία μπορεί να αλλάζει τα πράγματα.

* Το πατάνε πάρα πολύ το panic button. Και μάλιστα φέτος έχουμε αύξηση της χρήσης του, κατά 12%. Και στο 100 πέρυσι είχαμε 27.000 κλήσεις. Φέτος έχουμε 30.500 κλήσεις. Μέχρι στιγμής έχουμε αύξηση.

Καταθέτοντας με δραματικό τρόπο την προσωπική του μαρτυρία για το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας ο υπουργός τόνισε: «Κάθε φορά που θέλω να λύσω ένα θέμα, πάω και βλέπω ο ίδιος εκεί όπου ακριβώς είναι η πηγή του προβλήματος. Και πήγα σε αστυνομικά τμήματα, γραφεία ενδοοικογενειακής βίας και συνάντησα γυναίκες κακοποιημένες, χτυπημένες, παραμορφωμένες. Όπως σας το λέω, ματωμένες γυναίκες. Γυναίκες που κλαίγανε, που ντρέπονται να σε δουν στα μάτια, να σε κοιτάξουν. Πολλές φορές είχαν και παιδιά μαζί τους, τα οποία ήταν δίπλα σε ένα γραφείο του αστυνομικού τμήματος, που πολλές φορές είναι και ωραία διαμορφωμένα για να παίζουν τα παιδιά. Τραγικά πράγματα. Με πολύ ντροπή αυτές οι γυναίκες. Και έζησα αυτό. Και έδωσα μια υπόσχεση, ότι σε αυτό το θέμα πρέπει να πάμε από πάνω. Και να δώσουμε απαντήσεις… Αυτό που με ανησυχεί, αλλά ταυτόχρονα με κάνει και αισιόδοξο, είναι ότι από τη μια αυξάνονται τα περιστατικά, αλλά στην ουσία αυξάνονται οι καταγγελίες. Δηλαδή εκεί που όλο αυτό το θέμα ήταν βυθισμένο μέσα στη σιωπή και στην ενοχή, τώρα πια έχει βγει στον “αφρό”».