Η σιωπή που πληγώνει…
Γιατί κανένα κόμμα δεν υπερασπίστηκε τα δίκαια αιτήματα της Περιφερειακής τηλεόρασης;
Γράφει ο Τρύφωνας Δάρας
Αυτές τις μέρες που στη Βουλή συζητήθηκε και ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ και τα ΜΜΕ, ένα τεράστιο θέμα για τη δημοκρατία και τον πλουραλισμό, θάφτηκε κάτω από τη σιωπή και όχι μόνο της κυβέρνησης!
Η Ένωση Ενημερωτικών Τηλεοράσεων Ελληνικής Περιφέρειας (ΕΕΤΕΠ) κατέθεσε στην κυβέρνηση, στα κόμματα και στο δημόσιο διάλογο δύο καθαρά, μετρημένα και απολύτως λογικά αιτήματα. Κι όμως, βρήκε απέναντί της όχι απλώς την αδιαφορία της εξουσίας, αλλά και τη στενόμυαλη, ανεξήγητη και πολιτικά ντροπιαστική αδράνεια της αντιπολίτευσης!
Το πρώτο αίτημα: ένα μονοπώλιο που βρωμάει από παντού!
Η Περιφερειακή Τηλεόραση ζητά την κατάργηση της μνημονιακής απαγόρευσης που εμποδίζει την ΕΡΤ να μεταφέρει το σήμα των περιφερειακών καναλιών. Η ΕΡΤ μπορεί τεχνικά, οικονομικά και οργανωτικά να είναι αυτό που λέμε «πάροχος δικτύου». Υποδομές διαθέτει. Προσωπικό διαθέτει. Κόστος χαμηλότερο από το σημερινό επίσης διαθέτει. Τι δεν διαθέτει; Την άδεια να το κάνει.
Ας το πούμε καθαρά: Δεν υπάρχει ούτε ένας σοβαρός πολιτικός, νομικός, τεχνικός ή οικονομικός λόγος που να εμποδίζει την ΕΡΤ να λειτουργήσει ως πάροχος δικτύου για τα περιφερειακά κανάλια. Υπάρχει ένας λόγος μόνο: να παραμείνει στο απυρόβλητο το μονοπώλιο της DIGEA, της εταιρείας των εθνικών καναλαρχών! Ένα μονοπώλιο που ανήκει στα μεγάλα κανάλια και που λειτουργεί εδώ και χρόνια με όρους πραγματικής ομηρίας για τα περιφερειακά μέσα.
Αυτό δεν είναι «αγορά». Δεν είναι «σύμβαση». Είναι χειροπόδαρα δεσμά! Και το γνωρίζουν όλοι όσοι «παροικούν την Ιερουσαλήμ των ΜΜΕ».
Το δεύτερο αίτημα: Ένα νόμιμο, λογικό και ρεαλιστικό σοκ στη διαφημιστική αγορά.
Η Περιφερειακή Τηλεόραση προτείνει την αποχώρηση της ΕΡΤ από τη διαφήμιση. Η ΕΡΤ χρηματοδοτείται από ανταποδοτικό τέλος και είναι πλεονασματική. Η ίδια δεν έχει ανάγκη τα διαφημιστικά έσοδα αλλά τα ιδιωτικά κανάλια, και ειδικά τα περιφερειακά, τα έχουν και τα παραέχουν. Ζουν από αυτά και μόνο από αυτά…
Η αποχώρηση της ΕΡΤ θα απελευθέρωνε ετησίως περί τα 10 εκατομμύρια ευρώ στην αγορά. Όσο είναι ο τζίρος όλων των περιφερειακών καναλιών μαζί. Για κάποιους αυτό μπορεί να είναι θέμα προς συζήτηση. Ακόμη και για την ίδια την ΕΡΤ που πριν λίγο καιρό είχε θέσει η ίδια το ζήτημα αυτό! Αλλά σίγουρα δεν είναι θέμα προς απόρριψη χωρίς άλλη κουβέντα.
Η κυβέρνηση; Μια προβλέψιμη προσκόλληση στους ισχυρούς των ΜΜΕ!
Ο αρμόδιος υπουργός Π. Μαρινάκης απέρριψε και τα δύο αιτήματα. Είτε για να μην διαταράξει τις σχέσεις με τους μεγάλους καναλάρχες, είτε επειδή η κυβέρνηση θεωρεί δεδομένη τη σιωπή της περιφερειακής τηλεόρασης, είτε απλώς επειδή δεν θεωρεί το θέμα προτεραιότητα. Καμία έκπληξη. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει εδώ και καιρό πλευρά, και δεν είναι η πλευρά της περιφέρειας, ούτε της πολυφωνίας
Το πραγματικό πρόβλημα όμως κατά τη γνώμη μου, δεν βρίσκεται εδώ.
Η αντιπολίτευση : η μεγάλη απουσία, η μεγάλη ντροπή!
Απίστευτο κι όμως αληθινό: κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν υπερασπίστηκε τα αιτήματα της ΕΕΤΕΠ. Κανένα! Όλα είχαν στα χέρια τους πλήρη και αναλυτικά υπομνήματα για τα αιτήματα αυτά. Και όλα επέλεξαν να σωπάσουν!
Καμία αναφορά στο μονοπώλιο της DIGEA. Καμία διεκδίκηση για τη δυνατότητα της ΕΡΤ να λειτουργήσει ως πάροχος δικτύου. Καμία πίεση για μια δικαιότερη κατανομή πόρων στη διαφημιστική αγορά!
Η στάση αυτή δεν είναι απλώς «ανεξήγητη». Είναι εξοργιστική. Και αυτή η σιωπή δεν είναι απλώς αδράνεια. Είναι πολιτική απουσία. Είναι μια ανησυχητική ομογενοποίηση, όπου ούτε καν η αντιπολίτευση δεν φαίνεται πρόθυμη να συγκρουστεί με κατεστημένα συμφέροντα, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει να στραγγαλίζονται τα περιφερειακά μέσα που κρατούν ζωντανή την τοπική δημοκρατία.
Και θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στο ΠΑΣΟΚ, το κόμμα στο οποίο ανήκω από την ίδρυσή του. Όχι μόνο γιατί είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ούτε γιατί βλέπουμε όλοι και βλέπει και το ίδιο, πως το μεταχειρίζονται οι καναλάρχες. Κυρίως γιατί το ΠΑΣΟΚ είχε ειδικά και εμπεριστατωμένα ειδοποιηθεί και ενημερωθεί. Άρα δεν έχει ούτε καν το ελαφρυντικό της «συγγνωστής πλάνης» που λέμε στα νομικά!
Η ομερτά γύρω από το μονοπώλιο της DIGEA και η πλήρης εγκατάλειψη των περιφερειακών καναλιών, αποκαλύπτουν κάτι πολύ βαθύτερο: ένα πολιτικό σύστημα που δεν έχει ούτε βούληση, ούτε φαντασία, ούτε θάρρος.
Και όσο η αντιπολίτευση παραμένει αόρατη, τόσο η κυβέρνηση θα περνά ό,τι θέλει με απόλυτη άνεση. Όχι επειδή είναι ανίκητη, αλλά επειδή απέναντί της δεν υπάρχει κανείς.
Μόλις πρόσφατα η κυβέρνηση προικοδότησε την DIGEA δηλαδή τους εθνικούς καναλάρχες με 23 εκατ. ευρώ για να μεταφέρει το σήμα τους σε ορισμένες «λευκές περιοχές» της Βόρειας Ελλάδας και των νησιών (!) με δικαίωμα προαίρεσης για άλλα τόσα. Για όσους δεν καταλαβαίνουν το «δικαίωμα προαίρεσης» είναι κάτι σαν την παραγγελία «ωραία η πίτσα που μας έφερες, πιάσε ακόμη μια». Ακόμη πιο πρόσφατα, αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δόθηκαν άλλα 25 εκατ. ευρώ στα εθνικά κανάλια για «παραγωγή και διανομή έργων πολιτιστικού χαρακτήρα»!
Και αμέσως μετά ακολούθησαν οι απανωτές δημοσκοπήσεις…
Εν κατακλείδι
Το ζήτημα της περιφερειακής τηλεόρασης δεν είναι τεχνικό· είναι βαθιά πολιτικό. Αποκαλύπτει την ασυμμετρία ισχύος ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια, ανάμεσα στα ισχυρά εθνικά συμφέροντα και στις μικρές φωνές που παλεύουν να επιβιώσουν.
Και η στάση της αντιπολίτευσης, η απουσία της, η σιωπή της, η αδράνειά της, δεν είναι απλώς ανεξήγητη. Είναι επιβεβαιωτική μιας πολιτικής ανυπαρξίας που αφήνει το πεδίο ελεύθερο σε μια κυβέρνηση να περνά ό,τι θέλει, όπως θέλει, όποτε θέλει.
Κι αν κάτι επιβεβαιώνεται πανηγυρικά, είναι ότι το πολιτικό σύστημα αφήνει την κυβέρνηση να κυριαρχεί όχι επειδή εκείνη είναι πανίσχυρη, αλλά επειδή οι αντίπαλοί της είναι ανύπαρκτοι…
Ο Τρύφωνας Δάρας είναι Νομικός Σύμβουλος της Ένωσης Ενημερωτικών Τηλεοράσεων Ελληνικής Περιφέρειας (ΕΕΤΕΠ) και του Συνδέσμου Ημερήσιων Περιφερειακών Εφημερίδων (ΣΗΠΕ).
