Οδοιπορικό στα αρχαία δέντρα του Ληλάντιου Πεδίου – Ένας κρυμμένος ανεκμετάλλευτος θησαυρός για τον τόπο

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
tvstar.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:
αγαπημένα σου στη Google
Ένα ταξίδι στο Ληλάνιο Πεδίο μοιάζει να μην έχει τέλος, αφού η γη του είναι απέραντη και κρύβει πολλούς θησαυρούς. Οι αρχαίοι προγονοί μας τους είχαν εκτιμήσει και γι’ αυτό το είχαν καταστήσει ως ένα από τα πιο εύφορα και πλούσια σημεία της ελλαδικής γης, εν αντιθέσει με το σήμερα, όπου τα πάντα εγκαταλείπονται.
Μαζί με τον εκπαιδευτικό, Ηλία Καραμπά, αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε στην έρευνα που ο ίδιος με προσωπικό ενδιαφέρον και με δικά του έξοδα πραγματοποίησε επί των αρχαίων δέντρων που υπάρχουν στο Ληλάντιο Πεδίο.
Πρώτος σταθμός, η περιοχή των Δύο Δέντρων, τα οποία λίγοι γνωρίζουν που ακριβώς βρίσκονται και ποια η αξία τους.


Φτάσαμε στην περιοχή Ριζοβουνιά του Μύτικα.
Εκεί στέκει αγέρωχη χιλιάδες χρόνια μία ελιά, η οποία κινδυνεύει να κοπεί λόγω της χάραξης του νέου περιφερειακού δρόμοου. Ο Σιδερίτης και άλλοι φορείς εργάζονται να σώσουν το εν λόγω ελαιόδεντρο το οποίο αποτελεί μέρος της εθνικής μας ιστορίας.

Επόμενη στάση στο Ντερνέκι.
Εκεί ο Ηλίας Καραμπάς μας εξήγησε την μέθοδο δεντροχονολόγησης της χαλεπίου πεύκης.

Τελευταία στάση και πιο εντυπωσιακή το Κτήμα Λουκαδέκη.
Ο ιδιοκτήτης του, ένας γνήσιος αγρότης από τους τελευταίους του Ληλάντιου Πεδίου, μας υποδέχθηκε και μας είπε τόσα πολλά για την αγροτική ιστορία του τόπου που θα χρειάζονταν δεκάδες σελίδες για να αποτυπωθούν σε βιβλίο. Το σίγουρο είναι ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας, αλλά και μετέπειτα οι Ενετοί είχαν άριστη τεχνογνωσία στην άρδευση και γι’ αυτό είχαν καταστήσει την περιοχή πολύ πλούσια. Ο κος Βαγγέλης Λουκαδέκης σε λίγο καιρό αφήνει τα κτήματά του, καθώς συνταξιοδοτείται και δεν υπάρχει διάδοχος, αφού κανείς πλέον δεν ασχολείται με την γεωργία. Ούτε καν εργάτες δεν μπορεί να βρει για τον τρύγο.
Στα κτήματά του βρίσκονται περίπου 150 αρχαία δέντρα, όλα καταγεγραμμένα στο βιβλίο του Ηλία Καραμπά.


Φυσικά και θα μπορούσαν όλα αυτά να αποτελέσουν μία ευχάριστη και εποικοδομητική τουριστική διαδρομή. Υπάρχουν όμως οι άνθρωποι και τα μέσα για να το πραγματοποιήσουν;








