Λαϊκισμού το ανάγνωσμα και στις ένοπλες δυνάμεις…
Ο λαϊκισμός αποτελεί το «υπ’ αριθμόν ένα» πρόβλημα για τις φιλελεύθερες Δημοκρατίες μας, σαράκι που μπορεί να τίς απειλήσει και τελικώς να τίς υποσκάψει, εάν δεν φροντίσουν να δείξουν ότι διαθέτουν τα απαιτούμενα δημοκρατικά ανακλαστικά, έτοιμες να τα προτάξουν και να τα ενεργοποιήσουν, οψέποτε αυτό απαιτηθεί.
Σε αυτή τη δυστοπική πραγματικότητα, οι περιπέτειες της Γαλλίας σήμερα, από τα συγχρονισμένα πυρά αριστερού και ακροδεξιού λαϊκισμού, σε μία ανίερη συμμαχία, έχουν επιτύχει δυστυχώς να προκαλέσουν αστάθεια και πολιτικό πρόβλημα στη Γαλλία, έναντι του οποίου ο Πρόεδρος Μακρόν, εγγυητής της σταθερότητας στη μεγάλη αυτή χώρα της Ευρώπης και ηγέτιδα στις δημοκρατικές κατακτήσεις, καλείται να δώσει ισχυρή απάντηση. Σε μία δύσκολη εξίσωση εξ ορισμού, με τους άφρονες της αριστεράς/ακροδεξιάς να θέλουν να τον οδηγήσουν σε παραίτηση, οδηγώντας έτσι τη Γαλλία σε πρόωρες προεδρικές εκλογές.
Αλλά και στη μακρυνή Νότια Κορέα, ο «μπαμπούλας» της Βόρειας Κορέας, από τον οποίο προσπάθησε να «πιαστεί» ο Πρόεδρος της χώρας προκειμένου να κηρύξει στρατιωτικό νόμο απεδείχθη «φούσκα» καθώς η πλειοψηφία της Βουλής απέρριψε το σχέδιό του και υποχρεώθηκε να ανακρούσει πρύμναν. Τα αντίβαρα στην κυβερνητική εξουσία απέδωσαν.
Γράφω τα προηγούμενα, προκειμένου να περάσω στον παρ’ ημίν λαϊκισμό, ο οποίος, καίτοι αποτελεί-μακρυνό μάλλον-παρελθόν σε σχέση με τις κρεμάλες των «αγανακτισμένων» στην (κάτω) Πλατεία Συντάγματος την περίοδο 2009-2010, δεν αφίσταται διόλου από την εργώδη και συστηματική προσπάθεια γνωστών κύκλων να αντιμετωπίσουν τα πράγματα των Ενόπλων Δυνάμεων υπό τέτοιο πρίσμα. Αντιθέτως την διαποτίζει και μάλλον υπαγορεύει ακόμη και κελεύσματα…
Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι πρωτίστως το Προσωπικό τους που υπηρετεί σε αυτές και που αποτελεί την ψυχή τους. Χωρίς αυτούς δεν νοείται η υπηρέτηση της αποστολής για την υπεράσπιση της Πατρίδας, τα οπλικά συστήματα που καλούνται να χειρισθούν τότε μόνον «μιλούν», όταν τα χειρίζονται άνθρωποι με ισχυρό φρόνημα, δύναμη, σθένος, ηγετικές ικανότητες σε κάθε βαθμίδα και ευρύ πλέγμα γνώσεων και δεξιοτήτων, σε μέτρα μαχητών.
Σε σχέση με τα προηγούμενα, δεν έχει νόημα να κλείνει κανείς τα μάτια στην τρέχουσα πραγματικότητα σε σχέση με το στρατιωτικό προσωπικό καριέρας (Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί, απόφοιτοι αντιστοίχως ΑΣΕΙ και ΑΣΣΥ), κυρίως των νεωτέρων, με τα «μάτια» με τα οποία αντιμετωπίζουν το περιβάλλον εις το οποίο καλούνται να ανταποκριθούν εις την αποστολή. Και εκ παραλλήλου με τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά εργασίας εις τον ιδιωτικό τομέα και σε σύγκριση με τις κρατούσες αντιστοίχως συνθήκες σταδιοδρόμησης…
Υπάρχουν (και) προβλήματα σε σχέση με τα προηγούμενα; Ναι υπάρχουν και το αποδεικνύουν και οι παραιτήσεις επιτυχόντων και εισελθόντων στις στρατιωτικές σχολές Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, πρωτοετών συνήθως (με σαφώς λιγότερες περιπτώσεις δευτεροετών), όπου η περίοδος αυτής της αρχικής προσαρμογής αναδεικνύεται σε κάποιους «βαρειά» σε σχέση με τις κρατούσες συνθήκες «έξω», με τη βεβαιότητα της εξασφαλισμένης απασχόλησης σε βάθος χρόνου να μην αποτελεί ισχυρό τελικώς αντικίνητρο.
Είναι αυτό ακριβώς, που μία στιβαρή και εμπνευσμένη ηγεσία καλείται να εμπνεύσει με μεθοδικότητα και πειθώ, ώστε να αποκατασταθεί η απαιτούμενη ισορροπία και κυρίως εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση στα νέα στελέχη των ΕΔ, τα οποία-δίχως τα περισσότερα να τείνουν ευήκοον ούς στις σειρήνες του λαϊκισμού στον ιδιαίτερο χώρο τους-χρειάζονται εν τούτοις ένα ισχυρό όραμα, το οποίο θα εμπνέει και θα χαράσσει εμπροσθοβαρή κίνητρα ζωής και καθήκοντος. Με αποδέκτη βεβαίως και το χώρο της νεολαίας, ώστε να αντλούν οι νέοι αρχές και πρότυπα για τις ΕΔ, στις οποίες να βλέπουν ενδεχομένως πεδία μελλοντικής τους επαγγελματικής αποκατάστασης…
Σε σχέση, λοιπόν, με τα προηγούμενα βρίσκω εξόχως ουσιώδη, ακόμη και εμβληματικά, τα λόγια του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Στρατηγού Δημήτρη Χούπη, στην ομιλία του στην εκδήλωση για την Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων εις το Μέγαρο Μουσικής (21/11/14), όπου μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Σε μια από καρδιάς λοιπόν παραίνεση προς όλα τα νέα Στελέχη και τους νεαρούς στρατευσίμους, θα ήθελα να σας πω: Να ΜΗΝ λιποτακτήσετε από τα όνειρά σας. ΜΗΝ τα αφήσετε να γίνουν πεπρωμένο. Να ενθυμείστε πάντοτε τη ρήση του Οδυσσέα Ελύτη και να κάνετε άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά της καθημερινότητας. Με φιλότιμο και με αρχοντιά. Και με όπλα στη φαρέτρα σας την Πίστη και την υπέρμετρη Αγάπη για την Πατρίδα.Να θυμάστε πως ό,τι αξίζει στη ζωή, είναι δύσκολο και ότι οι ευθυτενείς άνθρωποι δεν μοιρολογούν, αλλά αντιμετωπίζουν με γαλήνη κάθε δυσκολία και πρόκληση.
Στα μάτια όλων σας λάμπει η Ελλάδα, διότι η λέξη ΕΛΛΑΣ είναι βαθιά χαραγμένη όχι μόνο στην καρδιά, αλλά στο τελευταίο κύτταρο ενός εκάστου. Να μην ξεχνάτε ποτέ ότι Είστε το Μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας και ότι θα πρέπει να πορεύεστε ως γνήσιοι Έλληνες, ΟΡΘΩΣ και ΟΡΘΙΟΙ.
Σε μια εποχή όπου επικρατεί το ατομικό συμφέρον, οι Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν το τελευταίο μετερίζι στις ψυχωμένες με γνήσια αγάπη για την Πατρίδα καρδιές των Ελλήνων. Όλων εκείνων που διεκδικούν λιγότερα από όσα προσφέρουν και δεν επηρεάζονται από τη στάση όσων έχουν χειραγωγηθεί σε μια αλλοτριωμένη συνειδησιακή μετάλλαξη. Όλων εκείνων που θέτουν το ΕΜΕΙΣ υπεράνω του ΕΓΩ»
Δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί για να πει δεύτερο λόγο, καλή τη πίστει, για αυτές τις παραινέσεις του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Και με αυτές τις παραινέσεις να δει με θετικό και μόνον πρίσμα, απορρέουσες δράσεις από την Στρατιωτική Ηγεσία, για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη επικοινωνία των ΕΔ με τη νεολαία.
Και στο πλαίσιο αυτό, επειδή ακριβώς απαιτείτο μία αντικειμενική προσέγγιση του θέματος, από ουδέτερη σκοπιά μελέτης του πράγματος, παραγγέλθηκε έρευνα με θέμα: «Ελκυστικότητα στρατιωτικού επαγγέλματος-παράγοντες που ενθαρρύνουν ή αποθαρρύνουν τους νέους να δηλώσουν κάποια στρατιωτική σχολή». Η έρευνα ανετέθη στην γνωστή εταιρεία
δημοσκοπήσεων Opinion Poll, την οποία διευθύνει ο Ζαχαρίας Ζούπης, μετά από μειοδοτικό διαγωνισμό, όπου προσέφερε το καλύτερο τίμημα και διήρκεσε πολλούς μήνες.
Για την επιλογή αυτή, στο πλαίσιο της οποία κλήθηκαν να απαντήσουν γονείς μαθητών Α’ και Β’ Λυκείου, ιδιοκτήτες φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης και ανώ των 600 μαθητών στρατιωτικών σχολών, η μιλιταίρε μηχανή της αντι-μιλιταίρε παραπληροφόρησης επεφυλαξε λοιδωρείες της μορφής:
«Το ΓΕΕΘΑ δεν μπορεί να καταλάβει γιατί παραιτούνται οι στρατιωτικοί, ούτε γιατί οι νέες και οι νέοι δεν επιλέγουν πιά στρατιωτική καριέρα με αποτέλεσμα εκατοντάδες θέσεις να μένουν κενές στις στρατιωτικές σχολές. Γι’ αυτό και απευθύνθηκε στον ιδιωτικό τομέα ζητώντας διαφώτιση!!! Αν και όποτε τίθεται το θέμα των χαμηλών αποδοχών των στρατιωτικών η απάντηση είναι πως δεν υπάρχουν χρήματα. Ωστόσο χρήματα βρέθηκαν να δοθούν στην εταιρεία δημοσκοπήσεων Opinion Poll, για να κάνει έρευνα και φωτίσει το…μυστήριο των μαζικών παραιτήσεων (σημ. δική μου: οι παραιτήσεις μόνον ατομικώς υποβάλλονται και απλώς αθροίζονται δεν είναι θέμα «μάζας», έλεος…)και της αδιαφορίας της νεολαίας για τις ‘Ενοπλες Δυνάμεις!».
Βεβαίως δεν λείπουν και «εισαγγελικής» μορφής ερωτήματα για τη συνέχεια που θα επιλεγεί εις την παραγγελθείσα έρευνα και η οποία αφορά μόνον το ΓΕΕΘΑ που την εζήτησε, ενώ δεν λείπει και η «μομφή» εναντίον του Α/ΓΕΕΘΑ: «Με τόσα χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν έχει αντιληφθεί τα αυτονόητα και έπρεπε να τού τα πει μια ιδιωτική εταιρεία ερευνών;».
Μα εδώ ακριβώς συνίσταται και το ενδεδειγμένο της επιλογής από το ΓΕΕΘΑ, τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ τελικώς, τού να παραγγείλει τη συγκεκριμένη έρευνα, δηλαδή έκρινε επιβεβλημένο-και όλως ορθώς-να παραγγείλει την έρευνα σε ουδέτερο, ανεξάρτητο φορέα, ώστε να έχει μία κατά το δυνατόν αντικειμενική εικόνα της κατάστασης των πραγμάτων.
Είναι κι αυτό μία απάντηση στις συνήθειες αιτιάσεις τέτοιων μιλιταίρε πηγών, για τους οποίους, ενώ ισχυρίζονται ότι όσα επισήμως ανακοινώνονται από το ΥΠΕΘΑ δεν είναι τεκμηριωμένα (…), τώρα που παρέχονται απαντήσεις σε ανεξάρτητη-απεξαρτημένη από τα οικεία κέντρα αποφάσεων, συνεπώς και αντικειμενικές, τώρα το «γυρίζουν» (αυτο)εκτιθέμενοι τελικώς.
Και όπως μού σχολίαζε φίλος από το ΥΠΕΘΑ, από τα χρόνια που συνυπηρετήσαμε στα γραφεία των Υφυπουργών-Στρατηγός εκείνος, με άριστη γνώση των πραγμάτων και σήμερα: «Κάνεις κάτι, μομφή γιατί το έκανες για κάποιους, δεν κάνεις κάτι άπραγος κατά τους ίδιους!! Καθημερινά με όσα γίνονται τρώνε γκολ, καθ’ ότι αυτά έπρεπε να γίνουν εδώ και πολλά χρόνια. όλοι τα ψέλλιζαν και κανένας δεν έκανε κάτι !! Κάποιοι πρέπει να το πάρουν απόφαση»…
Από την άλλη πλευρά, εις το πλευρό τέτοιων μιλιταίρε πηγών προστρέχουν και απόστρατοι, σε μία προφανή στρατηγική να προσδώσουν «βάθος και κύρος» σε όσα αυτές εκθέτουν.
Όπως π.χ. Αντιναύαρχος ε.α., Επίτιμος Υ/ΓΕΝ, ο οποίος, μέσω ανοικτής επιστολής του με αποδέκτη τον ΥΕΘΑ, Νίκο Δένδια, αφού αναφέρεται στην ψαλίδα αποδοχών μεταξύ φοιτούντων σε ΑΣΕΙ και ΑΣΣΥ και με τις νέες μηνιαίες αποζημιώσεις (ατυχώς ο σοσιαλισμός απεδήμησε εις Κύριον, αλλά και παντού όπου εξέπεσε δεν υπήρχε προηγουμένως ισότης αμοιβών), αναφέρει επίσης:
«Δεν μπορείτε να κρατάτε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ερμητικό κλειστό από την υπόλοιπη κοινωνία και ειδικά από τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα.Τα τελευταία χρόνια η εκρηκτική κοινωνική εξωστρέφεια επηρέασε σε μεγάλο βαθμό ένα «κλειστό» εργασιακό σύστημα, το οποίο απλά δεν προσαρμόστηκε. Η δυσαναλογία αποδοχών και ποιότητας ζωής που εντείνεται με την σύγχρονη μορφή της επικοινωνίας και την εξωστρέφεια. Η έλλειψη κριτηρίων και τα καρώτα της εξέλιξης των στελεχών. Τα «στίφη» των πενηντάρηδων συνταξιούχων που παράγονται κάθε χρόνο. Δείτε πόσοι απόφοιτοι των ΑΣΣΥ αποκτούν ένα Πανεπιστημιακό τίτλο, διαβάστε τη δίψα αυτών των παιδιών και δώστε τους τουλάχιστον μια ευκαιρία εξέλιξης μέχρι τις ανώτατες βαθμίδες, μερικοί το αξίζουν!!»
(Διερωτώμαι: Να διέλαθε της προσοχής του τελευταίου, η υπογραφή,στις 28/11/24 Μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του Πρυτάνεως του Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπισημίου, Εμμ. Κουτούζη και του Αρχηγού ΓΕΣ, Αντιστρατήγου Γ. Κωστίδη, γιά τη συνεργασία στην έρευνα επί προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων;)
Θαυμάσια! Γιατί να μη δούμε, λοιπόν, έναν Υπαξιωματικό-απόφοιτο της ΣΜΥΝ, τριετούς φοιτήσεως, επί παραδείγματι, με αποκτηθέν πτυχίο ΑΕΙ στην πορεία επειδή ο ίδιος το επεδίωξε και όχι επειδή η Υπηρεσία τού το υπαγόρευσε, να μην φθάνει…Ναύαρχος με εμπειρία περί τη Διοίκηση ανάλογη με τη φύση και το εύρος της εργασίας του, υπερσκελίζοντας αποφοίτους Αξιωματικούς της ΣΝΔ, τετραετούς φοιτήσεως, που ορκίζονται Σημαιοφόροι και παίρνουν ξίφος και προρίζονται να ασκούν Διοίκηση μέχρι το επίπεδο του Α/ΓΕΝ. Σε μία τέτοια περίπτωση, ποιός απόφοιτος της ΣΝΔ, θα εδέχετο απόφοιτο της ΣΜΥΝ να τον προσπερνά στην ιεραρχία και να μην παραιτείται όλως δικαίως! Για να μην υπολογίσουμε επιπλέον το είδος και το επίπεδο των μαθημάτων που διδάσκονται αντιστοίχως σε τέτοιες σχολές.
Μήπως είναι καιρός να σοβαρευθούμε; Διότι με τέτοιες «παραινέσεις» γιατί ένας αριστούχος μαθητής να μην επέλεγε τη ΣΜΥΝ, αντί της ΣΝΔ, με πολύ χαμηλότερες ευθύνες, τα ίδια περίπου χρήματα και καταληκτικό βαθμό σχεδόν τον ίδιο, όπως μαρτυρούν τα στατιστικά στοιχεία…Και τέλος σε ποιό άλλο ΠΝ, χώρας του ΝΑΤΟ μπορούν να γίνονται τέτοια!
