fbpx
STAR Κεντρικής Ελλάδας
Μέλος του Μητρώου Επιχειρήσεων Ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης
Τελευταίες Ειδήσεις
Στέφανος Σταμέλλος

Στέφανος Σταμέλλος

Mέλος της «Οικολογίας Αλληλεγγύης Στερεάς»

stamellos

Με το νέο νόμο «Εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας», που ψηφίστηκε προχθές, παρά τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και του συνόλου σχεδόν των περιβαλλοντικών οργανώσεων και κινήσεων πολιτών, καταργείται ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης, Κοιλάδας Σπερχειού και Μαλιακού κόλπου και ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού και δημιουργείται μια «Μονάδα Διαχείρισης Εθνικών Πάρκων Παρνασσού, Οίτης και Προστατευόμενων Περιοχών Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας» με έδρα την Αμφίκλεια και παράρτημα στα Λουτρά Υπάτης!

stamellosΠολλοί είναι αυτοί που αναφέρονται με όχι καλά λόγια - αν όχι με τα χειρότερα - για το Ειδικό Χωροταξικό των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Η κυβέρνηση όμως συνεχίζει να το χρησιμοποιεί και να μην προχωράει στην αναθεώρηση του. Η λογική τι λέει: μια χώρα που σέβεται και θέλει να αξιοποιεί σωστά τις παραμέτρους, που συνθέτουν τη βιώσιμη ανάπτυξη/πρόοδο, παρακολουθεί διαρκώς τις εξελίξεις και αναθεωρεί τα δεδομένα, κατά τακτά διαστήματα, με βάση την εμπειρία και τα συμπεράσματα της επιστήμης και της κοινωνίας.

 

Τα λέω αυτά γιατί η ρίζα των κακών και του προβλήματος με τους Αιολικούς Σταθμούς, που έχει ξεσηκώσει ποικίλες αντιδράσεις σε όλη τη χώρα, φαίνεται ότι είναι τελικά το Ειδικό Χωροταξικό. Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό του; Θεωρεί ως αποκλειστικό κριτήριο της χωροθέτησης το αιολικό δυναμικό. Αγνοεί έτσι μια σειρά άλλες παραμέτρους, όπως είναι οι αναπτυξιακές παράμετροι, αλλά και οι πολιτιστικές και οι κοινωνικές της κάθε περιοχής. Αγνοεί το ανάγλυφο χωροθετώντας σε υψόμετρα μεγαλύτερα των 2.000 μέτρων!. Αγνοεί τις επιπτώσεις στο τοπίο και τις Διεθνείς Συμβάσεις για το Τοπίο. Αντιγράφει τις πρακτικές άλλων χωρών χωρίς να τις εξειδικεύει στις ελληνικές τοπικές συνθήκες, αγνοώντας παράλληλα τις πρακτικές τους σε ό, τι αφορά στα υψόμετρα, ενώ υπάρχει άφθονη ευρωπαϊκή εμπειρία. Επιτρέπει την εγκατάσταση σε δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις αγνοώντας το άρθρο 24 του Συντάγματος και το πολύ γνωστό σε όλους: «άπαξ δάσος, πάντα δάσος», προκρίνοντας το «δημόσιο συμφέρον» έναντι της φύσης!. Ένα δημόσιο συμφέρον, που γίνεται λάστιχο κάθε φορά, κυρίως με βάση τα οικονομικά, και μόνο, συμφέροντα των εταιρειών. Δεν εξετάζει τις πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις σε μια περιοχή με την ύπαρξη και άλλων Αιολικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ), επιτρέποντας αυτό που λέμε “σκόπιμο κατακερματισμό” των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ).

 

Και τέλος, το σπουδαιότερο, επιτρέπει την εγκατάσταση αιολικών σταθμών σε περιοχές NATURA και σε Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά αγνοώντας τις καταγγελίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κακοδιαχείριση των Προστατευόμενων Περιοχών και της Βιοποικιλότητας.

 

Οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων

Οι ΜΠΕ των έργων ΑΣΠΗΕ συνήθως εμφανίζουν ελλειμματική έως μηδενική γνώση των τοπικών συνθηκών, λες και αυτό είναι κάτι το ασήμαντο. Κατά κοινή επίσης ομολογία, οι περισσότερες ΜΠΕ είναι αντιγραφές και συρραφές από άλλες ήδη εγκεκριμένες. Απουσιάζει η ουσιαστική αξιολόγηση του τοπίου και η εξειδικευμένη ανάλυση της ιδιαιτερότητας του περιβάλλοντος και των οικοσυστημάτων. Έτσι εμφανίζονται προβληματικές μελέτες τοπογραφικές και γεωλογικές, και ψεύτικοι ισχυρισμοί που πολλές φορές προσβάλλουν και την κοινή λογική. Το σημαντικό βέβαια είναι ότι όλα αυτά γίνονται κάτω από το πρίσμα της πολιτικής χειραγώγησης - ιδιαίτερα σήμερα - και της πίεσης, η οποία ασκείται ποικιλοτρόπως, σε συνδυασμό με την ολιγωρία σωστού ελέγχου εκ μέρους των αρμοδίων υπηρεσιών. Αυτά τα φαινόμενα θα ενταθούν το επόμενο διάστημα, αν λάβουμε υπόψη μας το περιεχόμενο του περιβόητου Περιβαλλοντικού Νομοσχεδίου, που ολοκληρώνεται εν μέσω κορωναϊού.

 

Έτσι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των έργων υποτιμούνται. Υποτιμάται το γυμνό αλπικό τοπίο με τον ισχυρισμό ότι αυτό έχει ασήμαντη περιβαλλοντική και αισθητική αξία. Αγνοούνται οι κλίσεις του εδάφους, η αστάθεια των εδαφών και το ανάγλυφο, ιδιαίτερα για τα έργα οδοποιίας –με πλάτος δρόμων πάνω από 10 μέτρα- και τα άλλα συνοδά έργα. Αγνοούνται οι επιπτώσεις από τις γραμμές μεταφοράς.

 

Ένα σημαντικό στοιχείο των επιπτώσεων, που αγνοείται επίσης, αφορά στην υδρολογία και τη διαχείριση του υδάτινου πλούτου της περιοχής. Τα έργα στις ορεινές αυτές εκτάσεις και στα υψόμετρα, αναμφισβήτητα αναστατώνουν και ανατρέπουν την κίνηση του νερού και την αποθήκευση στον υπόγειο υδροφόρο. Η οδοποιία, η τσιμεντοποίηση μιας σημαντικής έκτασης για τις βάσεις των α/γ και η δημιουργία μακροχρόνια νέων ρεμάτων με νέες κοίτες, αντικειμενικά ανατρέπουν τα υδρολογικά δεδομένα της περιοχής, όσο κι αν θέλουν οι αρμόδιοι να αποφεύγουν να αναφέρονται σ’ αυτά. Αυτά όλα συνοδεύονται με την κοπή χιλιάδων δέντρων για τα έργα οδοποιίας και των γραμμών μεταφοράς. Εν κατακλείδι, έχουμε μια δραστική αλλαγή χρήσεων της γης μειώνοντας την προστιθέμενη αξία του περιβάλλοντος σε σχέση με της ήπιες μορφές ανάπτυξης.

 

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: ΓΙΑΤΙ; Γιατί καθυστερεί η αναθεώρηση και γιατί δεν ξεκινάει η συζήτηση του Ειδικού Χωροταξικού για τις ΑΠΕ; Ποιες είναι οι σκοπιμότητες και τι θέλουν να εξυπηρετήσουν;

 

Λαμία, Απρίλης 2020

Στέφανος Σταμέλλος

http://www.e-ecology.gr

https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

 

Υ.Γ. Αξίζει να διαβάσει κανείς τη γνωμοδότηση το 2007, που ακολουθεί, της Γενικής Δ/νσης Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος, του αείμνηστου δασάρχη Γιώργου Ντούρου, στο σχέδιο, τότε, του Εθνικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Ε.Π.Χ.Σ.Α.Α – ΑΠΕ). Είναι η αρμόδια αρχή για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στα δάση και στις δασικές εκτάσεις. Οι απόψεις της αγνοήθηκαν είναι αλήθεια. Κάπως έτσι φθάσαμε και ως εδώ.

ΘΕΜΑ: Απόψεις για το Εθνικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου
Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Ε.Π.Χ.Σ.Α.Α. – Α.Π.Ε.)

 

Οι απόψεις μας για την υποστηρικτική μελέτη του Ε.Π.Χ.Σ.Α.Α. – Α.Π.Ε. και του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος είναι οι εξής:

Α) Ως προς την μεταφερόμενη εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών χωρών για το ζήτημα της χωροθέτησης εγκαταστάσεων Α.Π.Ε. επισημαίνουμε ότι οι αναφερόμενες χώρες είναι κατά πλείστον πεδινές (Δανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία) ή λοφώδεις (Ην. Βασίλειο, Ισπανία) και δεν υπάρχουν αναφορές για χωροθέτηση εγκαταστάσεων Α.Π.Ε. σε ορεινές χώρες ή ορεινά τμήματα των ανωτέρω χωρών (π.χ. Γαλλικές και Γερμανικές Άλπεις, Γαλλικά και Ισπανικά Πυρηναία) θα ήταν χρήσιμο να είχαμε ειδικότερα την εμπειρία των άλλων κρατών (μεταξύ των οποίων και χωρών της Βόρειας Αμερικής) για τις ορεινές περιοχές δεδομένου ότι η χώρα μας είναι κατά το μεγαλύτερο ποσοστό ορεινή. Σε όλες τις αναφερόμενες χώρες οι επιπτώσεις στο τοπίο αποτελούν το σπουδαιότερο κριτήριο για τη χωροθέτηση ενώ στη χώρα μας θεωρείται υποκειμενικό ζήτημα και υποεκτιμάται η σημασία του.

Σε όλες τις χώρες η αποδοχή των εγκαταστάσεων Α.Π.Ε. από την τοπική κοινωνία αποτελεί σημαντική προϋπόθεση. Στη χώρα μας απλώς λαμβάνεται υπόψιν. Εξαίρεση αποτελεί το Ην. Βασίλειο όπου ο εθνικός σχεδιασμός μπορεί να επιβληθεί όταν οι αντιρρήσεις δεν είναι τεκμηριωμένες. Αλλά και στην περιοχή του Ην. Βασιλείου οι αντιδράσεις είναι μεγάλες και μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να υπάρχουν πολλές εγκαταστάσεις Α.Π.Ε. (ιδιαίτερα αιολικών).

Β) Το χρονικό διάστημα δημοσιοποίησης είναι περιορισμένο και η διακίνηση του σχεδίου μόνο με το διαδίκτυο δεν εξασφαλίζει επαρκή ενημέρωση του κοινού και κατανόηση του σχεδίου.

Γ) Σε ότι αφορά τα αιολικά: Προσδιορίζεται η φέρουσα ικανότητα μόνο στις Π.Α.Π. και συγκεκριμένα: 480 τυπικές Α/Γ στην Π.Α.Π. 1, 1619 τυπικές Α/Γ στην Π.Α.Π. 2 ΚΑΙ 438 τυπικές Α/Γ στην Π.Α.Π. 3, ή συνολικά 2587 τυπικές Α/Γ σε όλες τις Π.Α.Π., χωρίς να υπάρχει αναφορά για τις Π.Α.Κ. και μάλιστα η φέρουσα ικανότητα αντιμετωπίζεται ως δυναμική έννοια που μπορεί και να αυξηθεί στις Π.Α.Π. αλλά και στις Π.Α.Κ. Οι Π.Α.Π και οι Π.Α.Κ δεν διαφέρουν και πολύ ως προς την πυκνότητα των Α/Γ αν ληφθούν υπόψιν τα κριτήρια κάλυψης (8% της επιφάνειας των Ο.Τ.Α. ή 1,05 Α/Γ ανά 1000 στρέμματα για τις Π.Α.Π και 5% της επιφάνειας των Ο.Τ.Α. ή 0,66 Α/Γ ανά 1000 στρέμματα για τις Π.Α.Κ.)
Αν ληφθεί υπόψιν ότι οι ζώνες αποκλεισμού είναι στην πραγματικότητα σημεία και όχι περιοχές, ωσάν να μην υπάρχουν περιοχές άξιες διατήρησης στη χώρα μας, το όλο σχέδιο χάνει τον χωροταξικό του χώρο σε επίπεδο χώρας.

Σε ότι αφορά στα μικρά υδροηλεκτρικά επίσης δεν εντοπίζεται κανένα υδατόρεμα ως άξιο διατήρησης και ο προτεινόμενος κανόνας σύμφωνα με τον οποίο τα ½ του μήκους των ρεμάτων μπορεί να καλύπτεται με μικρά υδροηλεκτρικά, προδιαγράφει πολύ μεγάλη πυκνότητα.

Δ) Ειδικότερα διαφωνούμε με τη χωροθέτηση της Π.Α.Π. 2 σε ότι αφορά τις ορεινές περιοχές Αγράφων, Ευρυτανίας, Σπερχειάδας, Ορεινής Ναυπακτίας Οίτης, Βαρδουσίων, Γκίωνας, Παρνασσού, Δίρφης και τμήματος της Όχης που εμπίπτει στην περιοχή NATURA, καθώς και με την Π.Α.Π. 3 σε ότι αφορά τις νότιες απολήξεις του Πάρνωνα μέχρι και το Χιονοβούνι όπου εμφανίζεται το νοτιότερο όριο εξάπλωσης της ελάτης. Οι ανωτέρω περιοχές θα μπορούσαν να είναι περιοχές αποκλεισμού σύμφωνα με την αιτιολογία που έχουμε προτείνει στο 109775/11/25-1-2006 έγγραφο μας. Για την ορεινή περιοχής Στερεάς Ελλάδας το σχέδιο έρχεται σε αντίθεση με το χωροταξικό σχέδιο της Στερεάς Ελλάδας το οποίο δεν θα πρέπει να τροποποιηθεί ως προς την επισήμανση ευαίσθητων περιοχών που πρέπει να διατηρηθούν. Επισυνάπτουμε ενδεικτικά τις 90221/5095/10-1-2003, 10343/2462/18-6-2003,

105652/3338/17-7-2003 και 90970/124/3-2-2004ν γνωμοδοτήσεις μας επί Μ.Π.Ε. για αιολικά πάρκα στο όρος Οξυά και για χιονοδρομικό κέντρο στην περιοχή Βαρδουσίων.

Ε) Η προσέγγιση των θεμάτων του τοπίου με τον προτεινόμενο κανόνα αξιολόγησης του τοπίου μόνο ως προς τα συγκεκριμένα σημεία ενδιαφέροντος δεν είναι επαρκής αν ληφθεί υπόψιν ότι το τοπίο γίνεται αντιληπτό και από πολυσύχναστες διαδρομές και ότι σήμερα υπάρχει μεγάλη κινητικότητα στις ορεινές περιοχές από το πυκνό δίκτυο των δασοδρόμων και ότι οι ορεινές περιοχές αποτελούν ήδη περιζήτητο τουριστικό προορισμό. Για τον ίδιο λόγο δεν μπορεί να μην αξιολογούνται οι επιπτώσεις στο τοπίο από εγκαταστάσεις μη ορατές από τα σημεία ενδιαφέροντος. Αλλά και ο προτεινόμενος κανόνας ένταξης των αιολικών στο τοπίο σύμφωνα με τον οποίον στο 20% περίπου του ορίζοντα από σημεία ενδιαφέροντος μπορεί να εγκατασταθούν Α/Π προδιαγράφει σημαντική αλλοίωση στον οπτικό ορίζοντα. Για παράδειγμα ο οικισμός της Αρτοτίνας ευρισκόμενος σε πλαγιά βουνού έχει οπτικό ορίζοντα 1800 και όχι 3600 και απέναντι του έχει μια μεγαλειώδη εικόνα των Βαρδουσίων ( που συνιστά το συγκριτικό του πλεονέκτημα αυτού του οικισμού. Το 20% του ορίζοντα στην προκειμένη περίπτωση είναι 40% του ωφέλιμου ορίζοντα που ισοδυναμεί με πλήρη αναίρεση του συγκεκριμένου τοπίου σε περίπτωση χωροθέτησης Α/Π στα Βαρδούσια, χωρίς να ληφθούν υπόψιν τα συνοδά έργα πρόσβασης και διασύνδεσης με το δίκτυο δια μέσου δασών. Η περίπτωση αυτή είναι συνήθεις σε ορεινούς οικισμούς επί κλιτύων ορέων.

 

Ο Προϊστάμενος της Γεν. Δ/νσης Δασών & Φ.Π. α.α.

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
Ο ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ
ΓΡΑΦ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΚΗΣ ΣΤ. ΣΑΓΡΗΣ
ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ

 

Γ. Τζανετόπουλος

 

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020 12:12

Τι κάνουμε; Πού πάμε;

stamellos"Τι κάνουμε; Πού πάμε;" αναρωτιέται ο φίλος μου ο Νίκος Μυλωνάς από την Κω με τη σκέψη στο καλοκαιρινό τουριστικό αδιέξοδο, που έρχεται. Και λέει ότι η Κως, όπως και τα περισσότερα νησιά, έχοντας οικοδομήσει ένα μονοπαραγωγικό μοντέλο αποκλειστικής εξάρτησης από τον τουρισμό, φέτος κινδυνεύει να υποστεί μια συντριπτική οικονομική  και κατά συνέπεια και πρωτίστως κοινωνική καταστροφή. 

Είναι γνωστό σε όλους ότι η Οίτη είναι η πατρίδα του Ηρακλή. Στην Τραχίνα, που ήταν το ορμητήριο των άθλων του, εκεί τον περίμενε να γυρίσει η γυναίκα του η Δηιάνειρα κι εκεί βούτηξε στο δηλητηριασμένο αίμα του Νέσσου τον χιτώνα του. Και στην “Πυρά του Ηρακλέους” ο Φιλοκτήτης υπάκουσε στα λόγια του και έβαλε φωτιά στα ξύλα για να καεί ο ημίθεος και να τον ανεβάσουν οι θεοί στον Όλυμπο. Γνωστή είναι επίσης η σχετική μυθολογία για την Ιόλη, τον Λίχα και τις Λιχάδες Νήσους κλπ. Όλα αυτά αναφέρονται στην Οίτη.

Επειδή οι καιροί ου μενετοί, αλλά είναι και αρκούντως πονηροί, προσπαθούμε να δούμε, να ερμηνεύσουμε και να καταλάβουμε τι παίζεται πίσω από τη συζήτηση που άνοιξε σχετικά με το έργο της Επέκτασης του ΧΥΤΑ Λαμίας. Αφορμή φυσικά στάθηκε η πρόσφατη συζήτηση στην Οικονομική Επιτροπή του Δήμου, όπου άλλαξε η εισήγηση/πρόταση του προέδρου της Επιτροπής, του δημάρχου κ Καραίσκου, για την ακύρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας και το θέμα παραπέμπεται στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ως μείζον ζήτημα.

 

stamelos[Ένα κείμενο που γράφτηκε αρχικά το 2007 ως μια πρόταση/εισήγηση για το Θερινό Οικολογικό Πανεπιστήμιο εκείνης της χρονιάς. Πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια από τότε. Χρόνια άγονα. Έγινε μια προσπάθεια επικαιροποίησης του κειμένου με τα σημερινά δεδομένα, χωρίς να αλλάξουν τα βασικά και η δομή του. Κάνετε λίγο υπομονή και διαβάστε όλο.]

Διαβάζω στο https://www.energia.gr/ σε άρθρο του κ Γιάννη Χατζηβασιλειάδη, τ. Προέδρου του Ινστιτούτου Ενέργειας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΙΕΝΕ), ότι «το 2050 η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα, [προβλέπεται να είναι] αυξημένη κατά 50% της σημερινής». Αυτό σε τριάντα χρόνια από τώρα! Το στοιχείο αυτό -η ζήτηση ενέργειας- το οποίο μας «έρχεται» από το μέλλον(πρόβλεψη), θα μπορούσε να πει πολύ απλά κανείς ότι δεν πηγάζει από τις πραγματικές ανάγκες της ζωής, αλλά από αυτές που δημιουργούν συνεχώς κάποιοι αόρατοι μηχανισμοί συμφερόντων, παραποιώντας και λεηλατώντας αυτά που η ίδια η φύση και ο πλανήτης μπορεί να προσφέρει.

Τα ελληνικά ορειβατικά σωματεία και το Δ.Σ. της Ε.Ο.Ο.Α., κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης της 25/1/2020, για το σοβαρό ζήτημα της συνεχιζόμενης εγκατάστασης αιολικών πάρκων, κυρίως σε ελληνικά βουνά, εξέδωσε το παρακάτω ψήφισμα απευθύνοντάς το στους αντιπροσωπευτικούς Φορείς της Πολιτείας:

 Ως φορείς με κύρια δραστηριότητά μας, την ορειβασία και όλα τα αθλήματα βουνού δεν θα μπορούσαμε παρά να έχουμε στραμμένο το βλέμμα μας στο ορεινό περιβάλλον και να φροντίζουμε για την προστασία, τη διατήρησή του και την ποιότητα ζωής των ορεινών κοινοτήτων, ενώ ταυτόχρονα δεν αγνοούμε ότι η οικονομία και ο πλούτος της χώρας βασίζεται και στον ορεινό τουρισμό σε μεγάλο βαθμό.

Το ότι είμαστε υπέρ των ΑΠΕ είναι ξεκάθαρο∙ όμως ξέρει κανείς κάποιον που να δηλώνει ότι είναι εναντίον των ΑΠΕ και υπέρ των ορυκτών καυσίμων;

 

ΕΙΜΑΣΤΕ λοιπόν υπέρ των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και, κατά συνέπεια, υπέρ των αιολικών πάρκων, αλλά με προϋποθέσεις και όρους. Η ανάπτυξη των αιολικών σταθμών πρέπει να είναι συμβατή με την προστασία της φύσης και να μην αποτελούν απειλή για τη βιοποικιλότητα. Να κατασκευάζονται με τις λιγότερες και μικρότερες επιβαρύνσεις στο τοπίο και στο περιβάλλον, με σεβασμό στα οικοσυστήματα και με σεβασμό στην άποψη της τοπικής κοινωνίας. Το «σεβασμό στα οικοσυστήματα» είναι γεγονός ότι αλλιώς το αντιλαμβάνεται ο μηχανικός και αλλιώς ο βιολόγος... Το σημαντικό: δεν γίνεται να δεχόμαστε άκριτα και με απόλυτο τρόπο το «παντού αιολικά χωρίς καμιά συζήτηση»!

 

Θα πει κάποιος: βάζοντας προϋποθέσεις και όρους, οι στόχοι για το ενεργειακό μίγμα της χώρας και οι υποχρεώσεις απέναντι στην κλιματική αλλαγή, δεν πιάνονται. Ναι, να το συζητήσουμε∙ γιατί κάποιοι δεν θέλουν να συζητάμε! Το σημαντικότερο είναι να αλλάξουμε σταδιακά και γρήγορα το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης και όχι να μείνουμε μόνο στην αλλαγή του ενεργειακού μοντέλου. Κι αυτό που πρέπει, και μπορούμε, επίσης να κάνουμε, είναι αφενός να προωθούμε με κάθε τρόπο τις ΑΠΕ και αφετέρου να συμμετέχουμε στο διάλογο για τη βελτίωση του σχεδιασμού, ώστε να μειώνονται ή και να εξαλείφονται οι όποιες επιπτώσεις από τα έργα των ΑΠΕ.

 

Η καλύτερη «ανανεώσιμη πηγή» ενέργειας παραμένει η οικονομία και η «όχι σπατάλη». Λογικά θα έπρεπε να επιμεριστούν οι στόχοι και το «φορτίο» ανά νομό και δήμο με στόχο και τη μείωση της σπατάλης. Είναι γεγονός ότι η κατανάλωση σε εθνικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της αποβιομηχάνισης, έχει μειωθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ακόμα σπατάλη, που θα μπορούσε να περιοριστεί.

 

Να επιμείνουμε στη διασπορά σε όσο γίνεται μικρότερους, ακόμα και οικιακούς, παραγωγούς και για όλες τις μορφές ανανεώσιμων πηγών, και να επιδοτούνται. Να προχωρήσουν οι Ενεργειακές Κοινότητες και να γίνουν εταιρείες λαϊκής βάσης, εταιρείες που να συμμετέχει και η αυτοδιοίκηση, και να μοιραστεί η "πίτα" της αγοράς, μειώνοντας παράλληλα την παρουσία των ξένων και των μεγάλων εταιρειών. Να γίνουν εργοστάσια παραγωγής υποδομών και ανταλλακτικών ΑΠΕ και όχι να εξαρτώνται τα πάντα από τα εργοστάσια της Γερμανίας, της Ισπανίας, της Δανίας, της Κίνας.

 

Πέρα από τη μείωση της κατανάλωσης, της εξοικονόμησης, της εγκατάστασης μικρών ΑΠΕ στα σπίτια μας, της θερμομόνωσης, της αλλαγής προτύπων, ένα άλλο κλειδί είναι και η εγκατάσταση των ΑΠΕ κοντά στους χώρους όπου γίνεται η κατανάλωση της ενέργειας πχ Αττική, Θεσσαλονίκη, Πάτρα. Να αναλάβουν το μέρος της ευθύνης που τους αναλογεί οι πόλεις, να είναι κοντά στα αστικά και τουριστικά κέντρα. Να δούμε κατά προτεραιότητα ΑΠΕ που δεν έχουν μεγάλο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Με λίγα λόγια, θα πρέπει να είναι σε προτεραιότητα οι τύποι ΑΠΕ οι λιγότερο επιβλαβείς στο τοπίο και στη φύση, όπως η γεωθερμία, τα ηλιακά συστήματα, οι πλωτές ανεμογεννήτριες κ.α. Και φυσικά η ανάπτυξη και επιδότηση οικιακών συστημάτων μικρής κλίμακας και η οικολογική και ενεργειακή κατασκευή για οικονομία στην κατανάλωση.

 

Το θέμα είναι: ΑΠΕ με σοβαρό εθνικό σχέδιο και όχι όπου και ό, τι βολεύει τις εταιρείες, που βλέπουν κυρίως τις μετοχές τους στο χρηματιστήριο του Μονάχου και του Λονδίνου. Θα προτιμούσαμε ουσιαστική αύξηση του ποσοστού των ΑΠΕ στο συνολικό ενεργειακό τζίρο της χώρας και όχι να διαμορφώνουν το παιχνίδι και να βάζουν τους στόχους οι εταιρείες με συνεχείς αντιπαραθέσεις μεταξύ τους για το μοίρασμα της πίτας της ενέργειας μεταξύ των διαφόρων λόμπι: οι ανεμογεννητριάδες, οι φωτοβολταικοί, οι των ΜΥΗΕ, οι των βιοκαυσίμων, να μην αδικηθούν κάποιοι από το μοίρασμα∙ κι εμείς να κάνουμε απλά τους διαιτητές. Γιατί αυτό γίνεται. Διαιτητές είναι η ΡΑΕ και το ΥΠΕΝ...

 

Ακόμα περισσότερο τώρα, που κύλισε αρκετό νερό στο αυλάκι και φάνηκαν οι αρνητικές πλευρές και οι κίνδυνοι από την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων, πρέπει να επανεξεταστούν πολλά από αυτά που λέγονταν πριν λίγα χρόνια. Να υπάρξει πρόβλεψη για τη διαφύλαξη των φυσικών οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας και άμεση αναθεώρηση του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού για τις ΑΠΕ αποκλείοντας παρθένες περιοχές και σημαντικά φυσικά οικοσυστήματα, όπως είναι οι κορυφές των βουνών, οι περιοχές χωρίς δρόμους και οι βραχονησίδες. Να ξεκινήσει μια ανοιχτή ειλικρινής συζήτηση για όλες τις παραμέτρους, τις εμπειρίες και τα αποτελέσματα αυτής της ως τώρα πολιτικής. Όσο δεν συζητάμε, αφήνουμε να γίνονται πράγματα από ανθρώπους που υπηρετούν συμφέροντα και σκοπιμότητες ή ανθρώπους που έχουν λειψή ενημέρωση και διαστρεβλώνουν τα πράγματα.

xarisoiti

Επίσης μεγάλο θέμα αποτελεί το γεγονός ότι, χωρίς να έχει μελετηθεί όπως πρέπει το περιβάλλον στην Ελλάδα, επιχειρούνται σημαντικές παρεμβάσεις. Γίνονται ΜΠΕ χωρίς να έχουν στοιχεία από μελέτες πεδίου ή μπαίνουν σε Προστατευόμενες Περιοχές χωρίς Διαχειριστικά Σχέδια. Στην Οίτη, για παράδειγμα, εκκρεμεί η έγκριση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης(ΕΠΜ) καθώς και το Προεδρικό Διάταγμα, που θα καθορίσουν τα όρια του Εθνικού Δρυμού, αλλά και τις χρήσεις της ευρύτερης περιοχής.

xartis 2

Και ερχόμαστε λοιπόν τώρα στην Οίτη. Στον χάρτη της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) στην Οίτη εμφανίζονται τέσσερις αιολικοί σταθμοί:

(Α) Στην περιοχή «Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο» είναι ο πρώτος, συνολικής ισχύος 34,5MW και 15 ανεμογεννητριών, από την εταιρεία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ Μονοπρόσωπη ΕΠΕ», όπου:

- Στις 10-12-2008 η εταιρεία υπέβαλε αίτηση για άδεια παραγωγής αιολικού σταθμού στη θέση «Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο» σε μια έκταση 1.412 στρεμ.

- Στις 12.07.2010 υπέβαλε αίτηση στο Δασαρχείο Λαμίας για τον χαρακτηρισμό των 1.412 στρεμ.

- Στις 4.10.2010 η ΡΑΕ εκδίδει την υπ' αριθ. 1608/2010 απόφαση χορήγησης άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

- Στις 22.12.2010 εκδόθηκε η αριθμ.πρωτ.9668 ΠΡΑΞΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ, με την οποία η έκταση χαρακτηρίστηκε ως δασική.

- Στις 22.11.2011 το Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας κατά πλειοψηφία γνωμοδοτεί θετικά στη ΜΠΕ για το έργο παίρνοντας υπόψη και την απόφαση της συνέλευσης των κατοίκων του Νεοχωρίου Υπάτης, στα γεωγραφικά όρια του οποίου ανήκει η συγκεκριμένη περιοχή, με τον τότε δήμαρχο να λέει το αμίμητο: «δεν έχει και κάτι ιδιαίτερο η περιοχή, όπως λένε βρύα και λειχήνες». Χερσαίο οικοσύστημα Αρκτικής, με ελάχιστη χλωρίδα και πανίδα... λέω εγώ. Ποιος; η Οίτη!

- στις 29.2.2012, με το αρ. πρωτ. 102 έγγραφό του, ο Φορέας Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού της Οίτης γνωμοδοτεί αρνητικά στη ΜΠΕ

- Στις 13.2.2014 το Κεντρικό Συμβούλιο Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης (ΚΕΣΠΑ) λαμβάνοντας υπόψη τη γνωμοδότηση του Φορέα Διαχείρισης, ανέβαλε τη λήψη απόφασης, καθώς, σύμφωνα με την υπ' αριθμ 1422/2013 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, απαιτείται Ειδική Ορνιθολογική Μελέτη (Ε.Ο.Μ.) για την εξέταση της δυνατότητας αδειοδότησης αιολικών πάρκων εντός περιοχών που χαρακτηρίζονται ως Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά (IBAs), όπως είναι το όρος Οίτη, που δεν υπήρχε στην υποβληθείσα Μ.Π.Ε.

- Τον Νοέμβριο του 2016 η εταιρεία προσκόμισε Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση (Ε.Ο.Α.) του έργου, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες λήψης απόφασης του Κ.Ε.Σ.Π.Α. Για τη συγκεκριμένη E.O.A. ο Φορέας Διαχείρισης γνωμοδότησε αρνητικά (ΑΔΑ: 7ΝΥ946Ψ84Ζ-42Ω), αφού δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποτελέσματα από το έργο «Παρακολούθηση ειδών και τύπων οικοτόπων», που ολοκληρώθηκε το 2015 στην περιοχή ευθύνης του Φ.Δ., καθώς και τα δεδομένα από την Επικαιροποίηση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης για την Οίτη, που υλοποιήθηκε εντός του 2015.

- Στις 9-7-2017, με το αρ. πρωτ.: 917 έγγραφό του το Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης, Κοιλάδας Σπερχειού και Μαλιακού Κόλπου, γνωμοδοτεί αρνητικά επί της τελικής Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης (ΕΟΑ) για το έργο «Αιολικός Σταθμός Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) συνολικής ισχύος 34,5 MW και των συνοδών υποστηρικτικών έργων αυτού στη θέση "Τούρλα-Βλιτοτσούμαρο" (ΑΔΑ: 72Θ846Μ9Υ4-ΑΩΘ), αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι:

«4. ...βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία εκπόνησης Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (Ε.Π.Μ.) και η κατάρτιση σχεδίων Προεδρικών Διαταγμάτων (Π.Δ.) και Σχεδίων Διαχείρισης όλων των περιοχών του δικτύου Natura 2000 της χώρας. Ο Φ.Δ. έχει αποστείλει το αρ. πρωτ. 226/11-7-2016 έγγραφό του προς το Τμήμα Βιοποικιλότητας & Προστατευόμενων Περιοχών με το οποίο ζητάει την έγκριση της Ε.Π.Μ. για το όρος Οίτη που επικαιροποίησε πρόσφατα (2015) και την έκδοση σχετικού Π.Δ. για τον χαρακτηρισμό της προστατευόμενης περιοχής ως Εθνικό Πάρκο. Το εν λόγω αιολικό πάρκο χωροθετείται στην προτεινόμενη Ζώνη Β-Περιφερειακή Ζώνη του Εθνικού Πάρκου Οίτης, στην οποία δεν επιτρέπονται τέτοιου είδους δραστηριότητες. Για τον λόγο αυτό, κρίνεται σκόπιμο από τον Φ.Δ. αν και δεν υπάρχει προς το παρόν νομική δέσμευση καθώς πρόκειται για μια διαδικασία εν εξελίξει, η Διοίκηση να ευθυγραμμίζεται από τώρα προς τις κατευθύνσεις των πιο πάνω ρυθμιστικών κειμένων (ΕΠΜ και ΠΔ)...»

Ύστερα από τα παραπάνω παραμένει σε εκκρεμότητα η έκδοση απόφασης για την άδεια εγκατάστασης...

 

(Β) Στο χάρτη της ΡΑΕ εμφανίζονται και τρεις ακόμα αιολικοί σταθμοί: στον Πύργο με 8 α/γ, στο Πυργάκι με 6 α/γ και στο Ξηροβούνι με 8 επίσης α/γ. Οι σταθμοί αυτοί είναι ακόμα στο πρώτο στάδιο, αυτό της αξιολόγησης. Για τους τρεις αυτούς σταθμούς δεν έχουμε ιδιαίτερα στοιχεία. Έχουμε μόνο την απόφαση 78473/9270/15.12.2011 του Δασαρχείου Λαμίας για την άδεια τοποθέτησης ανεμολογικού ιστού στην κορυφή Πυργάκι, στα 1860 μέτρα, από την ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ για λογαριασμό της εταιρείας «ΑΙΟΛΙΚΗ ΜΕΓΑ ΙΣΩΜΑ Α.Ε». Όμως και οι τρεις αιολικοί σταθμοί είναι, όπως και ο «ΤΟΥΡΛΑ – ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ», στα όρια του Εθνικού Δρυμού, σε απόσταση αναπνοής και εντός της σημαντικής περιοχής για τα πουλιά IBA_GR104. Είναι πολύ κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του Ναού της Πυράς του Ηρακλή και η πρόσβαση αναγκαστικά θα γίνεται μέσα από τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού.

 

Ας αναλογιστούμε μόνο τα συνοδά έργα στο στάδιο της εγκατάστασης. Αναφερόμαστε στη διάνοιξη δρόμων πρόσβασης, την εσωτερική οδοποιία με εκσκαφές και εκβραχισμούς, την προσωρινή εγκατάσταση εργοταξίου, την ανέγερση οικίσκου ελέγχου, το υπόγειο ή εναέριο δίκτυο μεταφοράς (πυλώνες) για τη σύνδεση με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, την ανέγερση υποσταθμού ανύψωσης τάσης κλπ. Αυτές οι παρεμβάσεις θα προκαλέσουν υποβάθμιση, κατακερματισμό και απώλεια των φυσικών βιοτόπων των οργανισμών.

 

Όσο επίσης οι δύο Δήμοι, Λαμίας και Δελφών, και η Περιφέρεια Στερεάς δεν έχουν στο πρόγραμμά τους ΣΧΕΔΙΟ για την προστασία και την ανάδειξη της Οίτης και της ευρύτερης περιοχής ως ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, μια περιοχή για ήπιο οικοτουρισμό, για ορεινό ορειβατικό πεζοπορικό και φυσιολατρικό τουρισμό, η περιοχή διαρκώς θα συρρικνώνεται και θα απειλείται με εγκατάλειψη. Και τελικά με ανησυχία ρωτάμε: ποιος έχει σήμερα το τιμόνι της Οίτης; Σίγουρα όχι οι Δήμοι και η Περιφέρεια. Γιατί αν το είχαν, θα έπρεπε να είχαν ήδη εκπονήσει το Διαχειριστικό Στρατηγικό Σχέδιο για την Οίτη. Αντί γι' αυτό, σφυρίζουν αδιάφορα∙ και τους αρέσει. Όπως λέει και μια κινέζικη παροιμία: «Αν δεν ξέρεις πού είσαι και πού θέλεις να πας, όπου και να βρεθείς, καλά θα σου φαίνεται». Άρα σωστά συμπεραίνουμε ότι το τιμόνι το έχουν οι εταιρείες: οι μεταλλευτικές, οι των αιολικών, οι των ΜΥΗΕ.

 

Έχει ενδιαφέρον να θυμίσουμε -για να έχουμε υπόψη σε ποιες εταιρείες αναφερόμαστε- ότι η ΡΑΕ εξέδωσε άδεια παραγωγής για τον αιολικό σταθμό στη θέση «Τούρλα - Βλιτοτσούμαρο» στην εταιρεία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ Μονοπρόσωπη ΕΠΕ», όπως αυτή εκπροσωπείται νόμιμα και με μετοχική σύνθεση από την STAMELACO ENTERPRICES COMPANY με έδρα την Κύπρο, και η χρηματοδότηση εξασφαλίζεται μέσω των εταιρειών FIGESTA HOLDING GROUP INC με έδρα τον Παναμά κλπ κλπ... [1. Δικαιούχος της άδειας Δικαιούχος της άδειας είναι η εταιρεία με την επωνυμία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ ΜΕΠΕ» όπως αυτή νόμιμα εκπροσωπείται και με μετοχική σύνθεση: STAMELACO ENTERPRISES COMPANY LTD 100% 2. Πρόσωπο φυσικό ή νομικό που εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση του έργου σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 3 του ν. 3468/2006, όπως ισχύει STAMELACO ENTERPRISES COMPANY LTD μέσω των εταιρειών FIGESTA HOLDING GROUP INC, BABCKOK ASSOCITES SA και ASHTON INVESTMENT CORP http://www.rae.gr/old/lic/licenses/RAE_1608-2010.pdf].

Η καθυστέρηση της έγκρισης της υποβληθείσας Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης και της θέσπισης Εθνικού Πάρκου Οίτης δίνει φυσικά τη δυνατότητα στις διάφορες εταιρείες να σχεδιάζουν «χωρίς τον ξενοδόχο». Ανάθεμα αν ξέρουν τα στελέχη των εταιρειών πού είναι η Οίτη. Στο μεταξύ η χώρα μας είναι διαρκώς στο στόχαστρο της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου επειδή δεν προστατεύει επαρκώς τους φυσικούς οικοτόπους και τα είδη.

 

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα από το εξαιρετικό κείμενο για την Οίτη με τίτλο: «Οίτη: ένα βουνό ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» της Δρ Αλεξάνδρας Σολωμού, Ερευνήτρια Βαθμίδας Δ ́ Ινστιτούτο Μεσογειακών και Δασικών Οικοσυστημάτων [https://dasarxeio.com/2020/01/16/74754/] «Το μεγαλύτερο μέρος της Οίτης καλύπτεται από δάση κεφαλληνιακής ελάτης (Abies cephalonica, οικογένεια: Pinaceae). Μικρότερη έκταση καταλαμβάνουν, στα χαμηλότερα υψόμετρα, δάση αείφυλλων πλατύφυλλων (αριές, πουρνάρια, φιλλύκια, κουμαριές, γλιστροκουμαριές), δάση πλατύφυλλης δρυός και μικτά δάση ελάτης-δρυός στα νότια και δυτικά τμήματα του ορεινού όγκου.

 

Πάνω από τη ζώνη των δασών, στα εκτεταμένα οροπέδια αναπτύσσεται πλούσια λιβαδική βλάστηση καθώς και μορφές προσκεφαλιαίων θάμνων από κέδρα και αστραγάλους.

 

Σε πετρώδεις πλαγιές του βουνού υπάρχουν αιωνόβια άτομα μαλόκεδρου, Juniperus foetidissima (οικογένεια: Cupressaceae), ένα είδος κέδρου (αρκεύθου) που αγαπάει το μεγάλο υψόμετρο. Τέλος, κοντά στα ρέματα απαντώνται κυρίως πλατάνια, ιτιές και σκλήθρα.

 

Η Οίτη κρύβει έναν ανεκτίμητο χλωριδικό πλούτο και για τον λόγο αυτό είναι γνωστή και ως «το βουνό των λουλουδιών». Η γεωλογική ιστορία της, οι ιδιόμορφες κλιματικές συνθήκες και η ποικιλομορφία του τοπίου έχουν δημιουργήσει μια εντυπωσιακή ποικιλία οικολογικών συνθηκών, ιδανικών για την εμφάνιση μεγάλης ποικιλίας φυτών. Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 1.153 είδη φυτών, μεταξύ των οποίων 79 ελληνικά ενδημικά και 2 τοπικά ενδημικά, δηλαδή είδη που απαντώνται αποκλειστικά στην Οίτη: η βερονίκη της Οίτης, Veronica oetaea (οικογένεια: Veronicaceae) και ένα είδος άγριου κρεμμυδιού, το Allium lagarophyllum (οικογένεια: Alliaceae). Περιλαμβάνει είδη, χαρακτηριστικά της ορεινής Στερεάς Ελλάδας αλλά και βορειότερων βουνών. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά αγριολούλουδα είναι επίσης ο νάρκισσος των ποιητών Narcissus poeticus (οικογένεια: Amaryllidaceae) που ανθίζει στα οροπέδια μεγάλου υψομέτρου στις αρχές του καλοκαιριού και ο κόκκινος κρίνος Lilium calchedonicum (οικογένεια: Liliaceae) που φυτρώνει σε ξέφωτα του δάσους.

 

Στα δάση της Οίτης υπάρχει επίσης μεγάλη ποικιλία θηλαστικών, όπως λύκος, ζαρκάδι και αγριόγιδο καθώς και άλλα μικρότερα είδη θηλαστικών. Η Αρκούδα Ursus arctos (οικογένεια: Ursidae) έχει κάνει πρόσφατα την επανεμφάνισή της, προερχόμενη από την οροσειρά της Πίνδου και η Οίτη αποτελεί, ίσως, το νοτιότερο όριο εξάπλωσής της.

 

Το αγριόγιδο Rupicapra rupicapra (οικογένεια: Bovidae) είναι από τα ενδιαφέροντα είδη της Οίτης και κοσμεί τις άγριες χαράδρες της. Ο πληθυσμός του είναι μικρός και απειλείται από τη λαθροθηρία. Από τα είδη ερπετών και αμφίβιων, ξεχωρίζουμε τον αλπικό τρίτωνα Mesotriton alpestris (οικογένεια: Salamandridae), μάλλον κοινό στα λιμνία των μεγάλων υψομέτρων του βουνού και την κιτρινομπομπίνα Bombina variegata (οικογένεια: Bombinatoridae), ένα μικρό είδος φρύνου που επίσης απαντάται σε σχετικά μεγάλα υψόμετρα.

 

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Οίτη φιλοξενεί χαρακτηριστικά πουλιά των ορεινών οικοσυστημάτων, όπως η πετροπέρδικα Alectoris graeca (οικογένεια: Phasianidae), ο χρυσαετός Aquila chrysaetos (οικογένεια: Accipitridae) καθώς και άλλα αρπακτικά πουλιά, μικροπούλια και δρυοκολάπτες. Στην Οίτη επίσης απαντάται ο αιγωλιός Aegolius funereus (οικογένεια: Strigidae), ένα μικρόσωμο είδος κουκουβάγιας που ενώ δεν είναι ασυνήθιστο στη Βόρεια Ευρώπη, έχει παρατηρηθεί ελάχιστες φορές στη χώρα μας. Η Οίτη είναι ένα από τα νοτιότερα σημεία παρουσίας του αιγωλιού και του σταχτή δρυοκολάπτη Picus canus (οικογένεια: Picidae)»

 

Εν κατακλείδι, η Οίτη είναι το βουνό με τη σπάνια χλωρίδα και πανίδα. Είναι το βουνό του Ηρακλή και του Γοργοποτάμου, το βουνό των λουλουδιών, της βερονίκης της Οίτης (Veronica oetaea), του αγριόγιδου, του χρυσαετού, του δρυοκολάπτη. Η αποφασιστική αντίδραση της τοπικής κοινωνίας και των ενεργών πολιτών στα σχέδια για την εγκατάσταση των τεσσάρων αιολικών σταθμών πρέπει να είναι η απάντηση!

http://www.e-ecology.gr

https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

Τι είναι για την πόλη της Λαμίας ο λόφος του Αγίου Λουκά; Είναι «ο καταπράσινος λόφος με το ομώνυμο εκκλησάκι και το πανέμορφο δασύλλιο.

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης σας. Χρησιμοποιώντας τη ιστοσελίδα αποδέχεστε την χρήση τους.