STAR Κεντρικής Ελλάδας
Μέλος του Μητρώου Επιχειρήσεων Ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης
Τελευταίες Ειδήσεις
Σόλων

Σόλων

ΜΚΟ για την Σύνθεση και τον Οικολογικό Πολιτισμό

Παρασκευή, 08 Μαΐου 2015 15:02

Εθνικοί μύθοι και αλήθεια (Μέρος 1ο)

Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθινό. Διονύσιος Σολωμός
Γνωστή φράση και χρησιμοποιημένη κατά κόρον. Αναφέρομαι σε αυτήν γιατί είναι σχετική με την ιδέα της Αλήθειας και όχι γιατί θέλω να κάνω οποιαδήποτε ανάλυση στη σκέψη του Σολωμού. Υποθέτω πως ο Σολωμός λέγοντας «εθνικό» εννοούσε μεταξύ άλλων και μια σειρά από πράγματα: τους εθνικούς μύθους, το εθνικό συμφέρον, την εθνική άποψη κ.ο.κ.

Παρατήρηση 1η: Ο Σολωμός είναι «εθνικός» μας ποιητής. Δεν είναι κάποια υπέρτατη αυθεντία, προς τις απόψεις της οποίας δεν μπορεί κανείς παρά να συμμορφώνεται τυφλά.

Η σύγχρονη περιβαλλοντική καταστροφή έχει τη ρίζα της σε μια ρασιοναλιστική-λογοκρατική αποϊεροποιητική αντίληψη της ζωής. Ξεκίνησε ως μια αντίδραση στην τυραννική εκκλησιαστική δογματικότητα του μεσαίωνα, ενδοβάλλοντας την αμφιβολία: το «Cogito ergo sum”–“Σκέπτομαι άρα υπάρχω»- του Ντεκάρτ καθόρισε για αιώνες τη μετέπειτα ευρωπαϊκή σκέψη και το δυτικό πολιτισμό. Η Ύπαρξη ως σύνολο καθορίζεται από τη νόηση. Κάθε τι που στρέφεται ενάντια στη νόηση είναι εν μέρει και επίθεση ενάντια στην Ύπαρξη. Ακόμη και η ύπαρξη του Θεού αποδείχθηκε λογοκρατικά από το Ντεκάρτ στη γνωστή του απόπειρα απόδειξής Του. Αμφιβάλλω για τα πάντα εκτός από τη σκέψη μου – τη νόηση. Έτσι ακόμη και ο Θεός και η Ζωή είναι κατώτερα της νόησης από την οποία αντλούν όχι απλά το νόημά τους αλλά και την ίδια τους την ύπαρξη.

Πίσω από τον πρόσφατο καταστροφικό σεισμό στο Νεπάλ υπάρχει ένας ανησυχητικό και φαινομενικά άκακο φαινόμενο: ο σχηματισμός της επιφάνειας του πλανήτη από την υποχώρηση και τη ροή του βρόχινου νερού και της πίεσης που ασκεί αυτό στις τεκτονικές πλάκες του φλοιού της Γης. Πρόσφατα ένας αυξανόμενος αριθμός επιστημόνων θεωρεί αυτόν τον παράγοντα σαν απόδειξη της θεωρίας ότι η κλιματική αλλαγή μπορεί να επηρεάσει την υπόγεια δομή της Γης. Σαν αποτέλεσμα  διακεκριμένοι γεωλόγοι και γεωφυσικοί, όπως ο Μπιλ ΜακΓκουάιρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, προβλέπουν  «ακραία γεωλογικά φαινόμενα» δηλαδή σεισμούς, ηφαίστεια και τσουνάμι, που μπορεί να προκαλέσουν τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων.

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015 14:45

Το πρόσημο της δυστυχίας

Η ζωή είναι μία δυναμική πραγματικότητα που μεταβάλλεται μέσα στο μικρότερο κομμάτι του χρόνου που εμείς μπορούμε να καταγράψουμε. Αυτή η άπειρη δραστηριότητα διαμορφώνει και τις συνθήκες που απεικονίζουν το αποτέλεσμά της. Mέσα σε ένα ασύλληπτα μεγάλο σύμπαν με νόμους άγνωστους που μας καθορίζουν ο άνθρωπος και ο ίδιος ο πλανήτης μας φαίνονται μηδαμινά και η ζωή παίρνει διαστάσεις που είναι αδύνατον να συλλάβουμε. Ο άνθρωπος όμως, παρά τη μηδαμινότητά του,  μπορεί και επηρεάζει τη δική του ζωή στα όρια αυτού του πλανήτη, τουλάχιστον προς το παρόν.

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015 16:36

Η απώλεια της ιδιότητας του πολίτη

Το πόσο η δημοκρατία πάσχει εδώ και καιρό είναι γνωστό και αισθητό - αν και όχι στον ίδιο βαθμό από όλους - αλλά όλοι εξακολουθούν να αισθάνονται ότι είναι πολίτες που εκδηλώνουν τη βούλησή τους συμμετέχοντας στις εκλογές, στην κριτική της εξουσίας αλλά και στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Όμως το ερώτημα είναι αν έχουν απομείνει δικαιώματα που να μπορεί κανείς να διεκδικήσει, πλην εκείνων που ρυθμίζονται από το ιδιωτικό δίκαιο και αφορούν τις καθημερινές σχέσεις ιδιωτών και αυτό μόνον σε ορισμένο βαθμό, γιατί του νόμου πάντοτε διέφευγαν όσοι ιδιώτες διέθεταν μεγάλη ισχύ.

Παρασκευή, 03 Απριλίου 2015 16:19

Η κατάχρηση της δύναμης

Στο 5ο βιβλίο των Ιστοριών του Θουκυδίδη, έχει καταγραφεί ο αξιομνημόνευτος και πάντα επίκαιρος διάλογος μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων στα 416 π.Χ., δηλαδή στο 15ο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου, του εμφυλίου πολέμου που ισοπέδωσε την Ελλάδα και την έκανε αγνώριστη πνευματικά, ψυχικά και υλικά.

Από τη μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου(1), αντιγράφω αποσπάσματα:
89. Αθηναίοι: « ...κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του».

Αν οι άνθρωποι νομίζουν ότι η σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση είναι πραγματικά οικονομική, τότε κάνουν λάθος. Πίσω από όλες τις κρίσεις, εκτός από τις φυσικές, αλλά και τότε ακόμη υπό όρους, υπάρχει μία κρίση αξιών.

Η τωρινή οικονομική κρίση δεν έγινε ξαφνικά. Προετοιμαζόταν επί πολλά χρόνια και βοηθήθηκε από όλους, όχι μόνον από τους ισχυρούς. Οι άνθρωποι, βυθισμένοι στην ανάπτυξη και τις προσδοκίες υλικής ευημερίας, δεν παρατήρησαν -και δεν ενδιαφερόντουσαν καν γι’ αυτό- ότι προετοιμαζόταν το οικοδόμημα της ασύδοτης κερδοσκοπίας που οδήγησε τα πράγματα σε αυτή την κατάσταση. Αλλά, και να το ήξεραν, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα το απέτρεπαν, εφόσον από αυτό είχαν να κερδίσουν πρόσκαιρα και υπήρχε η ελπίδα ότι η κρίση θα ξεσπούσε σε άλλη γενιά.

Συχνά λέγεται ότι δεν υπάρχουν πια πραγματικοί πολιτικοί, αλλά δεν κατανοούνται τα αίτια αυτού του γεγονότος και επιπλέον μπορεί να ενυπάρχουν σε αυτή τη διαπίστωση πλάνες ως προς το ποιος είναι μεγάλος ως πολιτικός.

Ένας μεγάλος πολιτικός είναι ένα πολύ σπάνιο φαινόμενο που δεν έχει σχέση με τη μιντιακή προβολή εικόνας ή με τη φανατική προσκόλληση σε ιδεολογίες και πρόσωπα. Είναι ένας πολιτικός που μπορεί να ωθήσει τα πράγματα είτε στο μέλλον ως φίλος της ανθρωπότητας είτε στο παρελθόν ως εχθρός της.

Η διάκριση των εξουσιών θεσπίστηκε όχι για να ενισχυθεί η εξουσία, αλλά για να διασπαστεί αρχικά η συγκεντρωτική εξουσία της μοναρχίας και μετά η συγκέντρωση εξουσίας από οπουδήποτε και αν προέρχεται. Οι τρεις αυτές εξουσίες, η νομοθετική, η δικαστική και η εκτελεστική, έπρεπε να είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους και η μία να ελέγχει την άλλη. Όμως αυτή η διάκριση ποτέ δεν εφαρμόστηκε σωστά για διάφορους λόγους, που στο σύνολό τους οφείλονται σε ιδιοτέλεια και ανευθυνότητα τόσο απέναντι στη συλλογικότητα όσο και απέναντι στα άτομα.

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014 18:18

Η παιδεία πριν από την εκπαίδευση

Σε περιόδους κρίσεων μια στάση αποτίμησης πάνω σε θεμελιώδη στοιχεία του πολιτισμού μας είναι λογικά αναμενόμενη. Τι μας οδήγησε ως εδώ, γιατί εγκαταλείφθηκαν αξίες και καλές πρακτικές του παρελθόντος, και κυρίως πού μπορεί να στηριχτεί η ελπίδα για κάτι νέο;

Οι σημερινοί άνθρωποι σε μεγάλο ποσοστό διαμορφώνουν νοοτροπίες από τη γενικότερη παιδεία που λαμβάνουν είτε  από το οικογενειακό τους περιβάλλον, είτε από την οργανωμένη εκπαίδευση που τους επιβάλλεται για ένα μεγάλο και ψυχολογικά ευαίσθητο διάστημα της ζωής τους. Η ανάγκη για γνώση είναι έμφυτο χαρακτηριστικό στον άνθρωπο. Κάποιο κατώτατο όριο βασικών γνώσεων είναι απαραίτητο για την επιβίωση στην ανθρώπινη κοινωνία στην εποχή μας, και είναι σαφώς ανώτερο από αυτό που θα αναγνωρίζαμε πριν από δύο ή πέντε αιώνες.

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης σας. Χρησιμοποιώντας τη ιστοσελίδα αποδέχεστε την χρήση τους.