Τελευταίες Ειδήσεις
Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016 23:02

Ένα Νέο Αφήγημα για την Ευρώπη και την Ελλάδα Αλλά ποιός, πότε, που;

Έγραψε η
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η κοινωνία, οι πολίτες, οι νέοι, οι επιχειρήσεις χάνονται στον κυκεώνα των υποχρεώσεων και των πληρωμών που πρέπει να καταβάλλουν.

Η χώρα να βρίσκεται σε μία συνεχή διαπραγμάτευση για την επιβίωση της, για την πορεία του δημοσίου χρέους,της ανανέωσης των μνημονίων, της διόγκωσης του ιδιωτικού χρέους, της προβληματικής κατάστασης των τραπεζών και της ύφεσης.

Το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα, οι δομές του κράτους και της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, τα οργανωμένα μαζικά κινήματα συνεχώς μεταβάλλονται ή και βρίσκονται σε φάση αυτοδιάλυσης μέχρι να βρουν την νέα ισορροπία τους.

Το μεταναστευτικό, προσφυγικό, οι γεωπολιτικές εξελίξεις, τα εθνικά θέματα που ξεπροβάλλουν απροκάλυπτα από τα Ανατολικά από τον Βορρά της χώρας, πιέζουν για εθνική στρατηγική και οικονομική σταθερότητα.

Οι πολιτικές εξελίξεις στην ΕΕ έχουν ξεπεράσει τον προβληματικό Νότο και επεκτείνονται και στον Βορρά είτε με την μορφή της δημοσιονομικής κρίσης, είτε με αντιπαραθέσεις γύρω από την διαχείριση της προσφυγικής επέλασης, είτε με την αντιμετώπιση ενός ακραίου ευρωσκεπτικισμού που θέτει πλέον διλλήματα για την μη αναγκαιότητα της συνέχισης της ευρωπαϊκής οντότητας και του ευρώ, δημιουργώντας α λα καρτ «exits» , που δοκιμάζουν τις αντοχές των εθνικών κοινοβουλίων αλλά και της ίδιας της Επιτροπής.

Οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις εντός του 2017 στις περισσότερες χώρες μέλη της ΕΕ όπου για την αναχαίτιση των ακροδεξιών, εθνικιστικών κομμάτων τύπου «Λεπέν», τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα συσπειρώνονται γύρω από τα Δεξιά – Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα προδιαγράφοντας με τον τρόπο αυτό τις εξελίξεις σε οικονομικό, δημοσιονομικό, κοινωνικό, εργασιακό επίπεδο.

Το δημοψήφισμα στην Ιταλία θα προκαλέσει μεγάλες αναταράξεις στις ευρωπαϊκές Τράπεζες αλλά και στο ίδιο το ευρώ πέρα κι έξω από το εκλογικό αποτέλεσμα μεταξύ του ΝΑΙ και ΟΧΙ.

Η εκλογή του Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ επαναπροσδιορίζει τις σχέσεις μεταξύ των δύο ηπείρων, την ευρωπαϊκή ασφάλεια αλλά και την διαχείριση της κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο με τον πόλεμο μεταξύ των τραπεζών τους στην πρώτη γραμμή.

Η κατάσταση αυτή που διαμορφώνεται από τις πολυμορφικές αυτές εξελίξεις αποτελεί από μόνη της μία εκρηκτική πραγματικότητα η οποία εάν δεν αλλάξει άμεσα θα σκάσει στα «χέρια» των κυβερνώντων αλλά και της ίδιας της ευρωπαϊκής κοινωνίας .

Πρέπει να διαμορφωθεί ένα νέο «αφήγημα» για τον ηγετικό ρόλο της Ευρώπης και των διεθνών συμμαχιών της, τι πρεσβεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, ποιος είναι ο νέος ρόλος των θεσμών της σε σχέση με τις εθνικές κυβερνήσεις και τα εθνικά κοινοβούλια, την μόχλευση της ανάπτυξης και των κοινοτικών, εθνικών πόρων, τη δημοσιονομική της πολιτική που δεν μπορεί να μείνει εγκλωβισμένη στις βασικές αποφάσεις του Μάαστριχτ του προηγούμενου αιώνα, αλλά και των μεταναστευτικών και προσφυγικών ρευμάτων που αλλάζουν τις γεωπολιτικές συμμαχίες της ΕΕ.

Η αναγκαιότητα ενός νέου «αφηγήματος» αρχίζει και αποκτάει θιασώτες με διαφορετικές προσεγγίσεις, ιδεολογικές, οικονομικές πολιτικές διαφοροποιήσεις στη βάση του πόσο ισχυρή πρέπει να είναι η ευρωπαϊκή διάσταση στην νέα τάξη πραγμάτων, εάν θα είναι ενιαία ή πολλαπλών ταχυτήτων, εάν το ευρώ θα είναι νομισματικά ισοδύναμο σε όλους τους τύπους των οικονομιών των χωρών-μελών.

Και μέσα στον κυκεώνα των δομικών και θεσμικών αυτών τριγμών στο εσωτερικό της ΕΕ, η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει την νέα αξιολόγηση του προγράμματος που προέκυψε από την «μεταδημοψηφισματική» περίοδο, την κατοχύρωση της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους, των εργασιακών και τραπεζικών θεμάτων. Κανείς δεν μπορεί μετά βεβαιότητας να προβλέψει το τελικό αποτέλεσμα. Διότι το θέμα δεν είναι αν θα κλείσει ή όχι η συμφωνία, αλλά το πως. Και κατόπιν ποιός θα το διαχειριστεί. Και εκεί είναι το ευαίσθητο ή και η «αχίλλειος πτέρνα» της συμφωνίας. Διότι εάν η νέα συμφωνία ή το νέο μνημόνιο θα απαιτεί μέτρα και μεταρρυθμίσεις και για μετά το 2020 τότε θα υπάρξει πολιτειακό ζήτημα.

Δηλ. Εάν τα μέτρα αυτά θα δεσμεύουν τις νέες κυβερνήσεις και αν ναι, θα πρέπει να γίνει σαφές από νωρίς. Εάν ζητηθεί από τους κοινοτικούς εταίρους η έγκριση των μέτρων πέρα της απλής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Εάν ζητηθεί από την ίδια την κυβέρνηση μία μεγαλύτερη στήριξη από το πολιτικό σύστημα και ποιοι θα συνεργαστούν προς τη κατεύθυνση αυτή.

Οι παλαιότερες παρόμοιες εμπειρίες είναι δυσάρεστες για τα πολιτικά κόμματα ενώ οι εκλογές δεν αποφεύχθηκαν, επιβαρύνοντας την διάλυση των κομμάτων και την πειραματική συσπείρωση των πολιτών σε νέα κόμματα που αποδεικνύονται στην πορεία ως βραχύβια.

Οι πολίτες έχουν κουραστεί και είναι φοβισμένοι για το μέλλον τους και την πορεία της χώρας. Είναι σιωπηλοί…

Ο πολιτικός κόσμος οφείλει να διαμορφώσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα «το νέο εθνικό αφήγημα» για την χώρα μας. Και με αυτό να διαπραγματεύεται με τους ευρωπαίους εταίρους πατριωτικά, ριζοσπαστικά, ενωσιακά στα πλαίσια των ραγδαίων ευρωπαϊκών εξελίξεων.

Διαβάστηκε 243 φορές

Πρ.Υπουργός, Βουλευτής, Ευρωβουλευτής

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το αλαλούμ στο Κυπριακό Δεσμώτες στο διηνεκές »
Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης σας. Χρησιμοποιώντας τη ιστοσελίδα αποδέχεστε την χρήση τους.